Sukta 10.41
ऋषिसुहस्त्यो घौषेयः
देवताअश्विनौ
मन्त्र3
छन्दजगती
स॒मा॒नमु॒ त्यं पु॑रुहू॒तमु॒क्थ्यं१॒॑ रथं॑ त्रिच॒क्रं सव॑ना॒ गनि॑ग्मतम् । परि॑ज्मानं विद॒थ्यं॑ सुवृ॒क्तिभि॑र्व॒यं व्यु॑ष्टा उ॒षसो॑ हवामहे ॥
स॒मा॒नम् । ऊँ॒ इति॑ । त्यम् । पु॒रु॒ऽहू॒तम् । उ॒क्थ्य॑म् । रथ॑म् । त्रि॒ऽच॒क्रम् । सव॑ना । गनि॑ग्मतम् । परि॑ऽज्मानम् । वि॒द॒थ्य॑म् । सु॒वृ॒क्तिऽभिः॑ । व॒यम् । विऽउ॑ष्टौ । उ॒षसः॑ । ह॒वा॒म॒हे॒ ॥
हे अश्विनौ युवयोः समानमु साधारणमेव त्यं तं पुरुहूतं बहुभिराहूतम् उक्थ्यं प्रशस्यं त्रिचक्रं सवना सवनानि यज्ञान् गनिग्मतं प्रतिगच्छन्तं परिज्मानं परितो गन्तारं विदथ्यं यज्ञहितं रथम् उषसः व्युष्टौ सुवृक्तिभिः सुष्ठु दोषवर्जिताभिः स्तुतिभिः वयं हवामहे आह्वयामः ॥
“At break of dawn, (Aśvins), we invoke with pious prayers your common chariot, praised of many,adorable three-wheeled, frequenting religious rites, traversing all space, suitable at sacrifices.”
THAT general Car of yours, invoked by many a man, that comes to our libations, three-wheeled, meet for lauds,
That circumambient Car, worthy of sacrifice, we call with our pure hymns at earliest flush of dawn.
This your common three-wheeled chariot—much invoked and worthy of praise, going again and again to the soma-pressings,
earth-encircling and worthy of the rites—do we invoke with well-twisted (hymns) at the break of dawn.
Wir rufen euren vielgerufnen Wagen her, den preisenswerthen, der zu den Gelagen eilt, Auf dreien Rädern ringsum läuft, den festlichen, durch schöne Lieder bei der Morgenröthe Schein.
Diesen gemeinsamen Wagen, den vielgerufenen, preislichen, dreirädrigen, immer wieder zu den Trankspenden kommenden, herumfahrenden, weiser Rede würdigen, wollen wir mit Lobliedern bei Anbruch des Morgens anrufen.
Мы призываем прекрасными гимнами при вспышке утренней зари
Ту общую многопризываемую, достойную хвалы
Трехколесную колесницу, снова и снова ездящую на выжимания,
Совершающую круговой обьезд, достойную жертвенной раздачи.
प्रा॒त॒र्युजं॑ नास॒त्याधि॑ तिष्ठथः प्रात॒र्यावा॑णं मधु॒वाह॑नं॒ रथ॑म् । विशो॒ येन॒ गच्छ॑थो॒ यज्व॑रीर्नरा की॒रेश्चि॑द्य॒ज्ञं होतृ॑मन्तमश्विना ॥
प्रा॒तः॒ऽयुज॑म् । ना॒स॒त्या॒ । अधि॑ । ति॒ष्ठ॒थः॒ । प्रा॒तः॒ऽयावा॑नम् । म॒धु॒ऽवाह॑नम् । रथ॑म् । विशः॑ । येन॑ । गच्छ॑तः । यज्व॑रीः । न॒रा॒ । की॒रेः । चि॒त् । य॒ज्ञम् । होतृ॑ऽमन्तम् । अ॒श्वि॒ना॒ ॥
हे नासत्या नासत्यभूतौ सत्यस्य प्रणेतारौ वा नरा नेतारावश्विनौ युवां प्रातर्युजं प्रातःकालेऽश्वैर्युज्यमानं प्रातर्यावाणं प्रातर्गन्तारं मधुवाहनं मधुनोऽमृतस्य वाहकं तं रथम् अधि तिष्ठथः। आरोहतमित्यर्थः । यज्वरीः यजनशीलाः विशः प्रजाः येन रथेन गच्छथः । येन च कीरेश्चित् स्तोतुरपि होतृमन्तम् ऋषियुक्तं यज्ञं गच्छथः ॥
“Ascend, Nāsatyās, your nectar-bearing chariot, which is harnessed at dawn, and set in motion atdawn, with which, leaders (of rites), you go to the people who are engaged in worship, to the priest-administeredsacrifice, Aśvins, of (your) adorer.”
Ye, O Nasatyas, mount that early-harnessed Car, that travels early, laden with its freight of balm,
Wherewith ye, Heroes, visit clans who sacrifice, even the poor man's worship where the priest attends.
O Nāsatyas, you mount the early-yoked, early-driving, honey-bringing chariot,
by which you go to the sacrificing clans, o men, and to the sacrifice even of a weak man, with its Hotar, Aśvins.
Den früh geschirrten Wagen, welcher frühe fährt, besteigt ihr treuen, ihn, der süsse Tränke fährt, Auf dem ihr Männer zu den frommen Stämmen kommt, ihr Ritter zu des Sängers und des Priesters Werk.
Ihr Nasatya´s besteiget den in der Frühe geschirrten in der Frühe kommenden, Honig bringenden Wagen, mit dem ihr zu den opfernden Häusern geht, ihr Herren, auch zu des Mittellosen Opfer, bei dem der Hotri zugegen ist, o Asvin!
Вы восходите, о Насатьи, на запрягаемую рано утром,
Выезжающую рано утром колесницу, везущую мед,
На которой вы ездите в дома, приносящие жертвы, о два мужа,
Даже на жертву бедного, (если) есть (там) хотар, о Ашвины!
अ॒ध्व॒र्युं वा॒ मधु॑पाणिं सु॒हस्त्य॑म॒ग्निधं॑ वा धृ॒तद॑क्षं॒ दमू॑नसम् । विप्र॑स्य वा॒ यत्सव॑नानि॒ गच्छ॒थोऽत॒ आ या॑तं मधु॒पेय॑मश्विना ॥
अ॒ध्व॒र्युम् । वा॒ । मधु॑ऽपाणिम् । सु॒ऽहस्त्य॑म् । अ॒ग्निध॑म् । वा॒ । धृ॒तऽद॑क्षम् । दमू॑नसम् । विप्र॑स्य । वा॒ । यत् । सव॑नानि । गच्छ॑थः । अतः॑ । आ । या॒त॒म् । म॒धु॒ऽपेय॑म् । अ॒श्वि॒न्चा ॥
हे अश्विनौ युवां मधुपाणिं सोमपाणिम् अध्वर्युं वा सुहस्त्यं सुहस्त्यनामानमृषिं मां धृतदक्षं धृतबलं दमूनसं दानमनसम् अग्निधं वा ऋत्विग्विशेषं समायातम् । तदेव दर्शयति । यत् यद्यपि विप्रस्य अन्यस्य मेधाविनः सवनानि यज्ञान् गच्छथः तथापि अतः तेभ्यो यज्ञेभ्यः मधुपेयम् अस्माकं सोमात्मकं पेयम् आ यातम् अन्वागच्छतम् ॥ ॥ २१ ॥
“Come, Aśvins, to Suhastya, whether as the ministrant priest bearing the Soma in his hand, or as thecompetent lowly-minded feeder of the sacred fire; although you go to the sacrifices of (some other) sage, (yet)come, Aśvins, from them to the Soma (which I offer).”
If to the deft Adhvaryu with the meath in hand, or to the Kindler firm in strength, the household friend,
Or to the sage's poured libations ye approach, come thence, O Asvins, now to drink the offered meath.
Whether you are going to an Adhvaryu of good hands with honey in his palms, or to an Agnidh of steadfast skill, a domestic leader,
or to the soma-pressings of an inspired poet, from there drive here to honey-drinking, o Aśvins.
Kr̥ṣṇa Āṅgirasa is said to be the poet of the next three hymns (42–44), all dedicated to Indra and showing clear verbal connections.
Wenn ihr zum Diener, der geschickt den Meth euch reicht, und zu des Hauses treuem Feuerzünder kommt, Wenn zu des Sängers Festgelagen ihr erscheint, so kommt von dort, o Ritter, her zum Trunk des Meths.
Ob ihr zu dem Adhvaryu mit geschickter Hand, der den Süßtrank in der Hand hält, oder zu dem Feueranzünder, dem willensfesten Hausherrn, oder zu den Trankspenden eines Redegewandten geht, so kommt von dort zum Süßtrank, o Asvin!
Отправляетесь ли вы к адхварью с медом в руках, с умелыми руками,
Или к зажигателю огня с твердой силой действия, другу дома,
Или же на выжимания вдохновенного (поэта),
Приезжайте оттуда на питье меда, о Ашвины!