Sukta 10.70
ऋषिसुमित्रो वाध्र्यश्वः
देवताइध्मः समिद्धोग्निर्वा
मन्त्र11
छन्दत्रिष्टुप्
इ॒मां मे॑ अग्ने स॒मिधं॑ जुषस्वे॒ळस्प॒दे प्रति॑ हर्या घृ॒ताची॑म् । वर्ष्म॑न्पृथि॒व्याः सु॑दिन॒त्वे अह्ना॑मू॒र्ध्वो भ॑व सुक्रतो देवय॒ज्या ॥
इ॒माम् । मे॒ । अ॒ग्ने॒ । स॒म्ऽइध॑म् । जु॒ष॒स्व॒ । इ॒ळः । प॒दे । प्रति॑ । ह॒र्य॒ । घृ॒ताची॑म् । वर्ष्म॑न् । पृ॒थि॒व्याः । सु॒दिन॒ऽत्वे । अह्ना॑म् । ऊ॒र्ध्वः । भ॒व॒ । सु॒क्र॒तो॒ इति॑ सुऽक्रतो । दे॒व॒ऽय॒ज्या ॥
हे अग्ने इळस्पदे इळायास्पदे । एतद्वा इळायास्पदं यदुत्तरवेदीनाभिः' (ऐ. ब्रा. १. २८ ) इति ब्राह्मणम् । उत्तरवेद्याम् इमां मे मदीयां समिधं जुषस्व सेवस्व । तथा घृताचीं घृतमञ्चन्तीं स्रुचं प्रति हर्य प्रतिकामयस्व । किंच हे सुक्रतो सुप्रज्ञ पृथिव्याः वर्ष्मन् वर्ष्मणि समुच्रिस्ते पूर्वोक्ते देशे अह्नां सुदिनत्वे तन्निमित्तं देवयज्या देवयागेन हेतुना ऊर्ध्वः ज्वालाभिरुन्नतः भव ।
“Graciously accept, Agni, this my fuel (plural ced) on the plural ce of libation (the altar); delight in thebutter-laden (spoon); most wise, rise up upon the lofty plural ce of the earth for the propitiousness of the daysthrough the worship of the gods.”
ENJOY, O Agni, this my Fuel, welcome the oil-filled ladle where we pour libation.
Rise up for worship of the Gods, wise Agni, on the earth's height, while days are bright with beauty.
Take pleasure in this kindling wood of mine, o Agni; delight in the ghee-covered (ladle) in the footprint of refreshment.
On the height of the earth, on the brightest day of days, become upright, o very resolute one, together with our sacrifice to the gods.
Lass dies mein Flammholz, Agni, dir gefallen, am Labungsort nimm an den Butterlöffel, Am Grund der Erde in des Festes Tagen steig herrlich wirkend auf durch Götteropfer.
An diesem Brennholz von mir hab Gefallen, o Agni; an der Stätte der Opferspende freue dich auf die Schmalzkelle! Auf der Erhöhung der Erde richte dich auf an dem glücklichen der Tage, du Einsichtsvoller, zur Götterverehrung!
Наслаждайся сегодня моими
дровами,
о Агни!
На месте жертвенного питья с радостью прими обмазанную жиром (жертвенную ложку)!
Ввысь устремись на вершине земли в счастливейший из дней,
О (бог) с прекрасной силой духа, для почитания богов!
आ दे॒वाना॑मग्र॒यावे॒ह या॑तु॒ नरा॒शंसो॑ वि॒श्वरू॑पेभि॒रश्वै॑: । ऋ॒तस्य॑ प॒था नम॑सा मि॒येधो॑ दे॒वेभ्यो॑ दे॒वत॑मः सुषूदत् ॥
आ । दे॒वाना॑म् । अ॒ग्र॒ऽयावा॑ । इ॒ह । या॒तु॒ । नरा॒शंसः॑ । वि॒श्वऽरू॑पेभिः । अश्वैः॑ । ऋ॒तस्य॑ । प॒था । नम॑सा । मि॒येधः॑ । दे॒वेभ्यः॑ । दे॒वऽत॑मः । सु॒सू॒द॒त् ॥
देवानामग्रयावा अग्रे गन्ता नराशंसः । ' उभे वनस्पत्यादिषु युगपत् ' इति पूर्वोत्तरपदयोः युगपत्प्रकृतिस्वरत्वम् । नरैः शंसनीय एतन्नामकोऽग्निः विश्वरूपेभिः नानारूपैः अश्वैः रोहिदाख्यैः सह इह अस्मिन् यज्ञे आ यातु । आगत्य च मियेधः मेध्यो यज्ञहितः स्तुतियोग्यो वा देवतमः देवानां मुख्यः सोऽग्निः हविर्नयनयोग्येन ऋतस्य यज्ञस्य पथा मार्गेण नमसा स्तोत्रेण सह देवेभ्यः इन्द्रादिभ्यः सुषूदत् हविः प्रेरयतु ॥
“May Narāśaṃsa, the preceder of the gods, come here with his horses of various forms; deserving ofadoration, chief of the gods, may he effuse (oblations) to the gods by the path of the sacrifice with praise.”
May he who goes before the Gods come hither with steeds whose shapes are varied, Narasarhsa.
May he, most Godlike, speed our offered viands with homage God-ward on the path of Order.
As the lead driver of the gods, let Narāśaṃsa drive here with horses of every form along the path of truth; with reverence the foremost of the gods will sweeten the ritual meal for the gods.
Er komme her nun an der Götter Spitze, der Männerpreis mit allgestalt'gen Rossen, Auf rechtem Pfade andachtsvoll verschönre der beste Gott das Opfermahl den Göttern.
Als der Götter Anführer soll Narasamsa mit den allfarbigen Rossen hierher kommen. Auf dem rechten Wege unter Verbeugung soll der Göttlichste das Opfermahl für die Götter zubereiten.
Как едущий впереди богов пусть приедет сюда
Нарашанса
на конях разного цвета!
Пусть на пути закона лучший из богов
Сделает жертвенное блюдо вкусным для богов благодаря поклонению!
श॒श्व॒त्त॒ममी॑ळते दू॒त्या॑य ह॒विष्म॑न्तो मनु॒ष्या॑सो अ॒ग्निम् । वहि॑ष्ठै॒रश्वै॑: सु॒वृता॒ रथे॒ना दे॒वान्व॑क्षि॒ नि ष॑दे॒ह होता॑ ॥
श॒श्व॒त्ऽत॒मम् । ई॒ळ॒ते॒ । दू॒त्या॑य । ह॒विष्म॑न्तः । म॒नु॒ष्या॑सः । अ॒ग्निम् । वहि॑ष्ठैः । अश्वैः॑ । सु॒ऽवृता॑ । रथे॑न । आ । दे॒वान् । व॒क्षि॒ । नि । स॒द॒ । इ॒ह । होता॑ ॥
शश्वत्तमम् अत्यन्तं नित्यम् अग्निं हविष्मन्तः संभृतहविष्काः मनुष्यासः मनुष्याः यजमानाः दूत्याय। ‘दूतस्य भागकर्मणी ' इति यत्प्रत्ययः । दूतकर्मणे हविर्वहनलक्षणाय तन्निमित्तम् ईळते स्तुवन्ति । स त्वमेवं स्तुतः वहिष्ठैः वोढृतमैः अश्वैः सुवृता सुवर्तनेन रथेन च सह देवान् इन्द्रादीन आ वक्षि अस्मदीयं यज्ञं प्रत्यावह प्रापय । ततस्त्वं होता भवन् इह अस्मिन् यज्ञे नि षद निषीद ॥
“Men offering oblations adore the eternal Agni to (induce him to perform) the duty of messenger (to thegods); do you with your stalwart draught horses and your well-turning chariots bear (our offering) to the gods,and sit down here as the ministrant priest.”
Men with oblations laud most constant Agni, and pray him to perform an envoy's duty.
With lightly-rolling car and best draught-horses, bring the Gods hither and sit down as Hotar.
The sons of Manu, offering oblations, time and again solemnly invoke Agni to act as messenger:
“With the best-conveying horses and with a smoothly rolling chariot, convey the gods here. Sit down here as our Hotar.”
Den Agni flehn die Menschen an zur Botschaft, ihn stets aufs Neue Opfertränke bringend, Mit schnellsten Rossen und auf raschem Wagen fahr her die Götter, setz dich hier als Priester.
So oft als möglich berufen die opfernden Menschen Agni zum Botenamt. Mit den besten Zugpferden fahr auf leichtem Wagen die Götter her; nimm hier als Hotri Platz!
Люди, имеющие жертву, постоянно
Призывают
Агни к службе вестника.
На конях, возящих лучше всех, на прекрасно катящейся колеснице,
Привози богов (и) усаживайся здесь хотаром!
वि प्र॑थतां दे॒वजु॑ष्टं तिर॒श्चा दी॒र्घं द्रा॒घ्मा सु॑र॒भि भू॑त्व॒स्मे । अहे॑ळता॒ मन॑सा देव बर्हि॒रिन्द्र॑ज्येष्ठाँ उश॒तो य॑क्षि दे॒वान् ॥
वि । प्र॒थ॒ता॒म् । दे॒वऽजु॑ष्टम् । ति॒र॒श्चा । दी॒र्घम् । द्रा॒घ्मा । सु॒र॒भि । भू॒तु॒ । अ॒स्मे इति॑ । अहे॑ळत । मन॑सा । दे॒व॒ । ब॒र्हिः॒ । इन्द्र॑ऽज्येष्ठान् । उ॒श॒तः । य॒क्षि॒ । दे॒वान् ॥
हे बर्हिर्नामकाग्ने देवजुष्टं देवैः सेवितं तिरश्चा तिरश्चीनं तिर्यगञ्चनमिदं बर्हिः वि प्रथतां विशेषेण विस्तृतं भवतु । तथा दीर्घं चेदं द्राघ्मा द्वाघिम्ना । दीर्घशब्दस्येमनिचि ‘प्रियस्थिर इत्यादिना द्राघिरादेशः । अकारस्येकारो वर्णव्यापत्त्या । पश्चादल्लोपः । द्राघिम्ना युक्तं भवतु । अस्मे अस्मदीयं बर्हिः सुरभि सोमादिहविर्निधानेन सुगन्धं भूतु भवतु । हे देव द्योतमान हे बर्हिः एतन्नामकाग्ने अहेळता । हेल इति क्रोधनाम । अक्रुध्यता मनसा उशतः हवींषि कामयमानान् इन्द्रज्येष्ठान् इन्द्रप्रधानान् देवान् यक्षि यज पूजय ॥
“May our (sacred grass) acceptable to the gods, twining crookedly be stretched out, may it be long,lengthy, and fragrant; with mind free from wrath, divine Barhis, offer worship to the gods desiring (the sacrifice),of whom Indra is the chief.”
May the delight of Gods spread out transversely: may it be with us long in length and fragrant.
O Holy Grass divine, with friendly spirit bring thou the willing Gods whose Chief is Indra.
Pleasing to the gods, let it be spread out crosswise; long in length let it be sweet smelling for us.
O divine Ritual Grass, with a mind without anger sacrifice to the gods, having Indra as their chief, who are eager for it.
Es dehne breit die gottgeliebte Streu sich die langgestreckte sei uns lieblich duftend Mit holdem Sinn, o Göttin Streu, verehre die muntern Götter, welche Indra anführt.
Das gottgefällige Barhis soll sich in die Quere ausbreiten, in die Länge langgestreckt soll es uns duftend sein. Nicht unwilligen Sinnes opfere du, göttliches Barhis, den verlangenden Göttern mit Indra als Oberstem!
Пусть распространится поперек радующая богов (жертвенная солома)!
Длинная в длину, пусть она будет благоухающей для нас!
С нераздраженным духом, о божественная
жертвенная солома
Почти жаждущих богов с Индрой во главе.
दि॒वो वा॒ सानु॑ स्पृ॒शता॒ वरी॑यः पृथि॒व्या वा॒ मात्र॑या॒ वि श्र॑यध्वम् । उ॒श॒तीर्द्वा॑रो महि॒ना म॒हद्भि॑र्दे॒वं रथं॑ रथ॒युर्धा॑रयध्वम् ॥
दि॒वः । वा॒ । सानु॑ । स्पृ॒शत॑ । वरी॑यः । पृ॒थि॒व्या । वा॒ । मात्र॑या । वि । श्र॒य॒ध्व॒म् । उ॒श॒तीः । द्वा॒रः॒ । म॒हि॒ना । म॒हत्ऽभिः॑ । दे॒वम् । रथ॑म् । र॒थ॒ऽयुः । धा॒र॒य॒ध्व॒म् ॥
हे द्वारः एतन्नामधेया देव्यः यूयं दिवो वा । वाशब्दश्चार्थे । दिवश्च सानु समुच्छ्रितं वरीयः उरुतरं स्थानं स्पृशत उन्नता भवतेत्यर्थः । ‘ चवायोगे प्रथमा ' इति न निघातः । पृथिव्याः च यावती मात्रास्ति तावत्या मात्रया वि श्रयध्वं विस्तृता भवत । उशतीः देवान् कामयमाना यूयं रथयुः । ‘सुपां सुलुक्° ' इति जसः सुः । रथकामाः सत्यः महिना महिम्ना महद्भिः देवैरधिष्ठितम् अत एव देवं द्योतमानं रथं रमणसाधनं धारयध्वं धारयत ॥ ॥२१॥
“Be in contact, doors, with the lofty height of heaven, or expand according to the measure of the earth;desiring the gods, desiring a chariot, sustain without might the shining chariot (that is mounted) by the mightygods.”
Touch ye the far-extending height of heaven or spring apart to suit the wide earth's measure.
Yearning, ye Doors, with those sublime in greatness, seize eagerly the heavenly Car that cometh.
Touch the wider back of heaven, or gape open along the measure of the earth.
Eagerly, seeking the chariot, o Doors, with your greatness and with the great (gods) hold fast the divine chariot.
Berühret weit des Himmels Gipfel oder eröffnet weit euch nach dem Maass der Erde, O Thore, willig, gross ihr für die grossen, den Götterwagen fasset, Wagen liebend.
Rühret an des Himmels Rücken und noch weiter, oder tut euch auf, so weit die Erde sich erstreckt! Ihr Tore, haltet verlangend den göttlichen Wagen mit den Großen fest durch eure Größe, den Wagen erwartend!
Коснись поверхности неба (и) еще дальше,
Или же раскройтесь, насколько простирается земля!
врата
, желающие (этого), задержите (своим) могуществом.
Вместе с могучими (богами) божественную колесницу, стремясь к (этой) колеснице!
दे॒वी दि॒वो दु॑हि॒तरा॑ सुशि॒ल्पे उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ । आ वां॑ दे॒वास॑ उशती उ॒शन्त॑ उ॒रौ सी॑दन्तु सुभगे उ॒पस्थे॑ ॥
दे॒वी इति॑ । दि॒वः । दु॒हि॒तरा॑ । सु॒शि॒ल्पे इति॑ सु॒ऽशि॒ल्पे । उ॒षसा॒नक्ता॑ । स॒द॒ता॒म् । नि । योनौ॑ । आ । वा॒म् । दे॒वासः॑ । उ॒श॒ती॒ इति॑ । उ॒शन्तः॑ । उ॒रौ । सी॒द॒न्तु॒ । सु॒भ॒गे॒ इति॑ सुऽभगे । उ॒पऽस्थे॑ ॥
देवी द्योतमाने दिवः द्युलोकस्य दुहितरा दुहितरौ सुशिल्पे शोभनरूपे उषासानक्ता उषाश्च नक्तं चाहोरात्रौ योनौ यज्ञस्य स्थाने नि सदताम् निषीदताम् । हे उशती उशत्यौ कामयमाने है सुभगे शोभनधने हे देव्यौ वां युवयोः उरौ विस्तीर्णे उपस्थे समीपस्थे स्थाने उशन्तः हवींषि कामयमानाः देवासः देवाः आ सीदन्तु उपविशन्तु ॥
“Radiant daughters of heaven, Dawn and Night, sit down on the plural ce of sacrifice; O you, who aredesirous and possessed of affluence, may the gods desirous (of oblations) sit down on your spacious lap.”
Here in this shrine may Dawn and Night, the Daughters of Heaven, the skilful Goddesses, be seated.
In your wide lap, auspicious, willing Ladies may the Gods seat them with a willing spirit.
Let the two goddesses, the handsomely adorned daughters of Heaven, Dawn and Night, sit down in the womb.
Let the eager gods sit here in the wide lap of you two eager ones who possess a good portion.
Des Himmels schöne Töchter, Nacht und Morgen, Göttinnen, mögen auf den Sitz sich setzen, Die Götter mögen liebevoll sich setzen in euren weiten Schooss, liebreiche, sel'ge.
Die beiden Göttinnen Morgen und Nacht, die buntgeschmückten Töchter des Himmels, sollen sich auf ihren Platz setzen. In euren breiten Schoß, ihr Verlangenden, Holden, sollen sich voll Verlangen die Götter setzen.
Пусть две божественные дочери неба, хорошо украшенные
Ушас и Ночь
, усядутся на излюбленном месте (Агни)!
Пусть жаждующие боги, о вы, две жаждующие,
Усядутся на вашем широком лоне, о вы, приносящие счастье.
ऊ॒र्ध्वो ग्रावा॑ बृ॒हद॒ग्निः समि॑द्धः प्रि॒या धामा॒न्यदि॑तेरु॒पस्थे॑ । पु॒रोहि॑तावृत्विजा य॒ज्ञे अ॒स्मिन्वि॒दुष्ट॑रा॒ द्रवि॑ण॒मा य॑जेथाम् ॥
ऊ॒र्ध्वः । ग्रावा॑ । बृ॒हत् । अ॒ग्निः । सम्ऽइ॑द्धः । प्रि॒या । धामा॑नि । अदि॑तेः । उ॒पऽस्थे॑ । पु॒रःऽहि॑तौ । ऋ॒त्वि॒जा॒ । य॒ज्ञे । अ॒स्मिन् । वि॒दुःऽत॑रा । द्रवि॑णम् । आ । य॒जे॒था॒म् ॥
ग्रावा सोमाभिषवाय यदा ऊर्ध्वः उन्नतो भवति यदा च बृहत् महान् अग्निः समिद्धः हविर्भिः सम्यग्दीप्तो भवति तथा प्रियाणि देवानां सोमादिहविष्प्रदानेन प्रीणयितॄणि धामानि हविषां धारकाणि यज्ञपात्राणि अदितेः पृथिव्याः उपस्थे यज्ञसदने यदासादितानि भवन्ति तदानीं हे ऋत्विजौ दैव्यौ पुरोहितौ होतारौ पुरतो निहितौ विदुष्टरा। छान्दसं संप्रसारणम् । विद्वत्तमौ युवाम् अस्मिन् यज्ञे द्रविणं धनम् आ यजेथाम् । यजिर्दानार्थः । अस्मभ्यमाभिमुख्येन प्रयच्छतम् ॥
“(When) the grinding-stone is uplifted, the mighty Agni kindled, the acceptable vessels (ready) on thelap of earth; (then), most learned priests, who take the foremost plural ce, bestow wealth upon us at this sacrifice.”
Up stands the stone, high burns the fire enkindled: Aditi's lap contains the Friendly Natures
Ye Two Chief Priests who serve at this our worship, may ye, more skilled, win for us rich possessions.
The pressing stone is upright; the fire has been loftily kindled: their own dear domains are in the lap of Aditi [=ritual ground?].
You two priests—placed in front at this sacrifice, win material wealth by sacrifice, as the two who know better.
Hoch schwebt der Pressstein, hell entflammt ist Agni, lieb sind im Schooss der Aditi die Sitze; Ihr Priester, beide opfernd hier zur Festzeit, ihr weisheitsreichen opfert her uns Schätze.
Der Preßstein ist aufgerichtet, Agni ist hoch entflammt, die lieben Sachen sind im Schoße der Aditi. Ihr beiden Opferpriester sollt als die Bevollmächtigten, Kundigeren bei diesem Opfer Reichtum erbitten!
Высоко вверх (поднят) давильный камень, зажжен огонь.
Приятны установления в лоне Адити.
О два
жреца
, поставленные впереди на этом жертвоприношении,
Знающие больше других, добудьте богатство с помощью жертв.
तिस्रो॑ देवीर्ब॒र्हिरि॒दं वरी॑य॒ आ सी॑दत चकृ॒मा व॑: स्यो॒नम् । म॒नु॒ष्वद्य॒ज्ञं सुधि॑ता ह॒वींषीळा॑ दे॒वी घृ॒तप॑दी जुषन्त ॥
तिस्रः॑ । दे॒वीः॒ । ब॒र्हिः । इ॒दम् । वरी॑यः । आ । सी॒द॒त॒ । च॒कृ॒म । वः॒ । स्यो॒नम् । म॒नु॒ष्वत् । य॒ज्ञम् । सुऽधि॑ता । ह॒वींषि॑ । इळा॑ । दे॒वी । घृ॒तऽप॑दी । जु॒ष॒न्त॒ ॥
हे तिस्रो देवीः इळाद्यास्तिस्रो देव्यः वरीयः उरुतरम् इदं बर्हिः आ सीदत । कालाध्वनोः° ' इति द्वितीया । अत्यन्तं तस्मिन्निषीदत । कुत एतत् तत्राह । वः युष्मदर्थं स्योनं विस्तीर्णमिदं चकृम वयं कृतवन्तः । वाक्यभेदादनिघातः। इळा एतन्नामिका देवी द्योतमाना सरस्वती घृतपदी दीप्तपदोपेता भारती च एताः मनुष्वत् मनोर्यज्ञे यथा हवींष्यसेवन्त तद्वदस्मदीयं यज्ञं सुधिता सुष्ठु निहितानि हवींषि च जुषन्त सेवन्ताम् ।
“Sit down, you three goddesses, upon this broad barhis, we have spread it out for you; Iḷā, radiant(Sarasvatī) and bright-footed (bhāratī) accept our sacrifice and well-presented oblations as if they wereManu's.”
On our wide grass, Three Goddesses be seated: for you have we prepared and made it pleasant.
May Ila, she whose foot drops oil, the Goddess, taste, man-like, sacrifice and well-set presents.
You three goddesses—sit here upon this wider ritual grass: we have made a comfortable place for you.
As in the time of Manu, they—Iḷā, the goddess with feet of ghee, (and the other goddesses)—take pleasure in our sacrifice and our properly placed oblations.
Ihr drei Göttinnen, setzet auf die Streu euch, die weit sich dehnt, wir machten sie euch lieblich; Es schmecke Ida und die segnend wandern nach Menschen Art das Opfer und die Tränke.
Ihr drei Göttinnen setzet euch auf dieses Barhis so breit als möglich; wir haben es euch bequem gemacht! Wie bei Manu sollen sie und die schmalzspurige Göttin Ila an dem Opfer und den wohlbereiteten Spenden Gefallen finden.
О три
богини,
на эту жертвенную солому
Сядьте пошире! Мы сделаем вам (ее) мягкой.
Пусть радуются они – (среди них) Ида – богиня со следами, пропитанных жиром, –
Жертве, как у Мануса, (и) хорошо предложенным возлиянием!
देव॑ त्वष्ट॒र्यद्ध॑ चारु॒त्वमान॒ड्यदङ्गि॑रसा॒मभ॑वः सचा॒भूः । स दे॒वानां॒ पाथ॒ उप॒ प्र वि॒द्वाँ उ॒शन्य॑क्षि द्रविणोदः सु॒रत्न॑: ॥
देव॑ । त्व॒ष्टः॒ । यत् । ह॒ । चा॒रु॒ऽत्वम् । आन॑ट् । यत् । अङ्गि॑रसाम् । अभ॑वः । स॒चा॒ऽभूः । सः । दे॒वाना॑म् । पाथः॑ । उप॑ । प्र । वि॒द्वान् । उ॒शन् । य॒क्षि॒ । द्र॒वि॒णः॒ऽदः॒ । सु॒ऽरत्नः॑ ॥
हे देव त्वष्टः एतनामक त्वं यत् चारुत्वं हविर्भिः कल्याणरूपत्वम् आनट् प्राप्तवानसि ॥ अश्नोतेर्लिटि तप्रत्ययस्य लुक् । यत् च त्वम् अङ्गिरसाम् अस्माकं सचाभूः सहभावी सहायः अभवः । हे द्रविणोदः धनस्य दातः अत एव सुरत्नः सुधनः सः त्वम् उशन् हवींषि कामयमानः सन् विद्वान् अस्येदमस्येदमिति प्रजानन् देवानां पाथः अन्नम् उप यक्षि उपयज । तेभ्यः प्रयच्छ ।
“Divine Tvaṣṭā, since you have attained to beauty (through our oblations), and have become theassociate of the Aṅgirasas, do you, the bestower of wealth, possessed of precious treasure, and knowing (towhom each portion belongs), offer the food of the gods (to them).”
Since thou, God Tvastar, hast made beauty perfect, since hou hast been the Angirases' Companion,
Willing, most wealthy, Giver of possessions, grant us the Gods' assembly, thou who knowest.
God Tvaṣṭar, since you have attained loveliness and since you have come to be in the company of the Aṅgirases,
(convey the sacrificial animal) forth to the fold of the gods, as you
know how; eagerly perform the sacrifice, as one possessing treasure,
o giver of material wealth.
Gott Tvaschtar, wenn du, was du liebst, erreicht hast, als du einst warst der Angiras Genosse, Dann bring es willig auf den Pfad der Götter, der du's verstehst, o reicher Schätzespender!
Gott Tvastri, da du die schöne Form fertig gebracht hast, da du der Gefährte der Angiras´ geworden bist - bring es kundig in die Obhut der Götter, opfere willig, du Reichtumspender, schönen Lohn gewährend!
О бог
Тваштар
, поскольку ты достиг привлекательности (формы),
Поскольку ты стал сотоварищем Ангирасов,
При(веди) (это жертвенное животное) в область богов как знаток!
Охотно приноси жертвы, о даритель богатства, (ты,) у кого прекрасные сокровища!
वन॑स्पते रश॒नया॑ नि॒यूया॑ दे॒वानां॒ पाथ॒ उप॑ वक्षि वि॒द्वान् । स्वदा॑ति दे॒वः कृ॒णव॑द्ध॒वींष्यव॑तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी हवं॑ मे ॥
वन॑स्पते । र॒श॒नया॑ । नि॒ऽयूय॑ । दे॒वाना॑म् । पाथः॑ । उप॑ । व॒क्षि॒ । वि॒द्वान् । स्वदा॑ति । दे॒वः । कृ॒णव॑त् । ह॒वींषि॑ । अव॑ताम् । द्यावा॑पृथि॒वी इति॑ । हव॑म् । मे॒ ॥
हे वनस्पते वनस्पतिविकार यूप विद्वान् जानानस्त्वं रशनया रज्ज्वा नियूय बद्ध्वा परिव्याय पाथः अन्नं देवानाम् इन्द्रादीनाम् उप वक्षि उपवह प्रापय । ततः देवः वनस्पतिः स्वदाति हविष्प्रापणेन स्वदयतु । तथा हवींषि अस्माभिर्दत्तानि कृणवत् देवानां करोतु । तथा मे मदीयं हवं देवविषयाह्वानं द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यौ अवतां रक्षताम् ॥
“Vanaspati, who are intelligent, having fastened it with a rope, convey the food of the gods; may thedivine (Vanaspati) taste it, may he take the oblations (to the gods); may heaven and earth protect my invocatioṇ”
Well-knowing, binding with thy cord, bring hither, Lord of the Wood, the Deities' assembly.
The God prepare and season our oblations may Heaven and Earth be gracious to my calling.
O Lord of the Forest, harnessing it with a halter, convey it into the fold of the gods, as you know how.
The god will sweeten and prepare the offerings. Let Heaven and Earth aid my call.
O Opferpfosten, mit dem Strang dich schirrend, fahr kundig her nun zu dem Ort der Götter; Der Gott bereite, mache süss die Tränke, hold seien meinem Rufe Erd' und Himmel.
O Baum, mit dem Strick festbindend führe das Tier kundig in die Obhut der Götter! Der Gott mache schmackhaft und bereite die Opferspenden. Himmel und Erde mögen meinen Ruf bevorzugen!
лесное дерево
, привязав (жертвенное животное) веревкой,
Приведи (его) в область богов как знаток!
Пусть бог сделает вкусными, пусть приготовит возлияния!
Пусть Небо-и-Земля помогут моему призыву!
आग्ने॑ वह॒ वरु॑णमि॒ष्टये॑ न॒ इन्द्रं॑ दि॒वो म॒रुतो॑ अ॒न्तरि॑क्षात् । सीद॑न्तु ब॒र्हिर्विश्व॒ आ यज॑त्रा॒: स्वाहा॑ दे॒वा अ॒मृता॑ मादयन्ताम् ॥
आ । अ॒ग्ने॒ । व॒ह॒ । वरु॑णम् । इ॒ष्टये॑ । नः॒ । इन्द्र॑म् । दि॒वः । म॒रुतः॑ । अ॒न्तरि॑क्षात् । सीद॑न्तु । ब॒र्हिः । विश्वे॑ । आ । यज॑त्राः । स्वाहा॑ । दे॒वाः । अ॒मृताः॑ । मा॒द॒य॒न्ता॒म् ॥
हे अग्ने त्वं नः अस्माकम् इष्टये यागाय इन्द्रं वरुणं च मरुतः च दिवः द्युलोकात् अन्तरिक्षात् च अस्मदीयं यज्ञम् आ वह प्रापय । आगतास्ते यजत्राः यष्टव्याः विश्वे सर्वे देवाः बर्हिः आ सीदन्तु तत्रासन्ना भवन्तु । ततः अमृताः मरणधर्मरहिताः देवाः स्वाहा स्वाहाकारेण दत्तैर्हविर्भिः मादयन्ताम् आत्मानं मादयन्तु ॥ ॥ २२ ॥
“Bring, Agni, to our sacrifice Varuṇa and Indra from heaven, and the Maruts from the firmament, maythe adorable universal gods sit down on the sacred grass, and may the immortal deities rejoice in (the oblationpresented with) the svāhā.”
Agni, bring hither Varuna to help us, Indra from heaven, from air's mid-realm the Maruts.
On sacred grass all Holy ones be seated and let the Immortal Gods rejoice in Svaha.
O Agni, convey Varuṇa here to our liking, also Indra from heaven and the Maruts from the midspace.
Let them all, worthy of the sacrifice, sit on the ritual grass. Let the
immortal gods bring themselves to exhilaration at the svāhā-call.
The next two very well-known and often anthologized hymns are attributed to the legendary Br̥haspati Āṅgirasa, with alternative, equally legendary, authorship suggested for X.72. According to the Anukramaṇī, X.71 is dedicated to Jñāna “Wisdom” or “Knowledge,” but it is knowledge in the form of sacred speech (Vāc). (The word jñāna does not occur in the hymn, or indeed in the R̥gveda.) Hymn X.72, dedicated simply to the gods (Devāḥ) according to the Anukramaṇī, is a cosmogony focused on the origin of the divinities.
Fahr, Agni, her den Varuna zum Opfer vom Himmel Indra, aus der Luft die Maruts; Die Götter alle mögen hier sich setzen, mit Heilsruf sich die ewigen ergötzen.
Fahr, o Agni, den Varuna mach unserem Wunsche her, den Indra vom Himmel, die Marut aus der Luft! Alle Opfersamen sollen sich auf das Barhis setzen, unter Svaharuf sollen sich die unsterblichen Götter ergötzen.
О Агни, приведи Варуну для нашего усиления,
Индру с неба, Марутов из воздушного пространства!
Пусть усядутся на жертвенную солому все достойные жертв!
Свага!
– пусть опьяняются бессмертные боги!