Sukta 2.38
ऋषिगृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः
देवतासविता
मन्त्र11
छन्दत्रिष्टुप्
उदु॒ ष्य दे॒वः स॑वि॒ता स॒वाय॑ शश्वत्त॒मं तद॑पा॒ वह्नि॑रस्थात् । नू॒नं दे॒वेभ्यो॒ वि हि धाति॒ रत्न॒मथाभ॑जद्वी॒तिहो॑त्रं स्व॒स्तौ ॥
उत् । ऊँ॒ इति॑ । स्यः । दे॒वः । स॒वि॒ता । स॒वाय॑ । श॒श्व॒त्ऽत॒मम् । तत्ऽअ॑पाः । वह्निः॑ । अ॒स्था॒त् । नू॒नम् । दे॒वेभ्यः॑ । वि । हि । धाति॑ । रत्न॑म् । अथ॑ । अ॒भ॒ज॒त् । वी॒तिऽहो॑त्रम् । स्व॒स्तौ ॥
स्यः सदेवोद्योतमानः सवितासवायलोकानाम्प्रसवाय अनुज्ञायैशश्वत्तमम्प्रतिदिनंउदस्थात् उत्ति ष्ठति उइतिपूरणः कीदृशःसवितातदपाः तत्प्रसवकर्मा अपः अप्नइतिकर्मनामसुपाठात् वह्निर्वो ढाजगतां किञ्च नूनंसम्प्रतिदेवेभ्यः स्तोतृभ्योरत्नन्धनंविहिधातिप्रयच्छति हीतिपूरणे अथच अपिच वीतिहोत्रङ्कान्तयज्ञंयजमानंस्वस्तौअविनाशेक्षेमेआअभजद्भागिनङ्करोतु यद्यपि स्वस्तिशब्दोविभ- क्त्यन्तनिर्दिष्टशब्दपरस्तथाप्यपर्यवसानादर्थपरोभवति ॥ १ ॥
“In truth, the divine Savitā, the bearer (of the world), has perpetually been present for the genitive ration (of mankind), for such is his office; verily he grants wealth to the pious (worshippers); may he, therefore, bestow upon the offerer of the oblation (sufficient) for his well-being.”
UPRISEN is Savitar, this God, to quicken, Priest who neglects not this most constant duty.
To the Gods, verily, he gives rich treasure, and blesses him who calls them to the banquet.
God Savitar has stood up to impel again as always—the draft-horse whose work this is— for now he distributes treasure to the gods, and he has also given a
share in well-being to him whose oblations are worth pursuing.
Gott Savitar erhob zu schneller That sich im Flug, aufs neue nun sein Werk zu treiben; Denn jetzt auch theilt den Göttern er die Schätze und schenket Wohlsein dem, der ihn zum Mahl lud.
Dieser Gott Savitri hat sich zum vielten Male aufgemacht, um die Weisung zu geben, der Wagenfahrer, dessen Werk dies ist, denn jetzt verteilt er den Göttern sein Kleinod, und dem Opfereifrigen gewährte er Anteil am Glück.
Вот он поднялся, этот бог Савитар, чтобы еще раз
Привести (все) в движение, он, занятый такой работой, возница (солнца) –
Ведь сейчас он одаряет богов сокровищем
И выделил долю на счастье (почитателю,) приглашающему (богов) на жертву.
विश्व॑स्य॒ हि श्रु॒ष्टये॑ दे॒व ऊ॒र्ध्वः प्र बा॒हवा॑ पृ॒थुपा॑णि॒: सिस॑र्ति । आप॑श्चिदस्य व्र॒त आ निमृ॑ग्रा अ॒यं चि॒द्वातो॑ रमते॒ परि॑ज्मन् ॥
विश्व॑स्य । हि । श्रु॒ष्टये॑ । दे॒वः । ऊ॒र्ध्वः । प्र । बा॒हवा॑ । पृ॒थुऽपा॑णिः । सिस॑र्ति । आपः॑ । चि॒त् । अ॒स्य॒ । व्र॒ते । आ । निऽमृ॑ग्राः । अ॒यम् । चि॒त् । वातः॑ । र॒म॒ते॒ । परि॑ऽज्मन् ॥
देवोद्योतमानः सवितापृथुपाणिः महाकरः विश्वस्यश्रुष्ट्ये जगतःसुखाय ऊर्ध्वौद्गतः सन् बाहवा बाहू प्रसिसर्तिप्रसारयति हीतिपूरणार्थः आपश्चित् आपोपिअस्यव्रतेप्रसवाख्येकर्मणिसति व्रतङ्कर्वरमितितन्नामसुपाठात् आस्यन्दन्तइतिशेषः ताश्चनिमृग्राः नितरांशोधयित्र्यः गङ्गादिरूपे णजगत्पावयन्तीत्यर्थः अयञ्चिद्वातः अयमपिवायुः परिज्मन् परितोगतेव्याप्तेन्तरिक्षे रमते ॥ २ ॥
“The divine, vast-handed (Savitā), having risen, stretches forth his arms for the delight of all; the purifying waters (flow) for (the fulfilment of) his rites, and this circumambient air sports (in the firmament).”
Having gone up on high, the God broadhanded spreads his arms widely forth that all may mark him.
Even the waters bend them to his service: even this wind rests in the circling region.
Because the god, erect and with broad hands, extends his arms for all to obey,
even the waters are submissive to his commandment and even this wind here rests in its circling.
Der Gott steht aufrecht, streckt empor die Arme, thut auf die Hand, und alles lauscht gehorsam; Die Wasser auch, sie schmiegen seinem Dienst sich, und selbst der Wind ruht aus auf seiner Umfahrt.
Denn der Gott mit der breiten Hand streckt aufgerichtet die beiden Arme aus, auf daß alles ihm gehorche. Auch die Gewässer fügen sich seinem Gebote, selbst der Wind rast in seinem Umlauf.
Чтобы все слушалось (его), бог, устремленный ввысь,
Простирает руки с широкими ладонями.
Даже воды покоряются его обету,
Даже этот ветер успокаивается в (своем) круговом странствии.
आ॒शुभि॑श्चि॒द्यान्वि मु॑चाति नू॒नमरी॑रम॒दत॑मानं चि॒देतो॑: । अ॒ह्यर्षू॑णां चि॒न्न्य॑याँ अवि॒ष्यामनु॑ व्र॒तं स॑वि॒तुर्मोक्यागा॑त् ॥
आशुऽभिः॑ । चि॒त् । यान् । वि । मु॒चा॒ति॒ । नू॒नम् । अरी॑रमत् । अत॑मानम् । चि॒त् । एतोः॑ । अ॒ह्यर्षू॑णाम् । चि॒त् । नि । अ॒या॒न् । अ॒वि॒ष्याम् । अनु॑ । व्र॒तम् । स॒वि॒तुः । मोकी॑ । आ । अ॒गा॒त् ॥
यान् गच्छन् सविता आशुभिश्चित् शीघ्रगामिभिरपिरश्मिभिर्विमुचाति विमुच्यते नूनमि- तिपूरणः अतमानञ्चित् सततङ्गच्छन्तमपिजनंएतोर्गगनात् अरीरमत् उपरमयति किञ्च अह्यर्षूणां चित् अहिमाहन्तारंशत्रुं अर्षन्ति अभिगच्छन्तीत्यह्यर्षवः तेषामपिअविष्यां गमनेच्छां न्ययान् नियच्छति सवितुः प्रेरकस्यसूर्यस्यव्रतङ्कर्मअनुपश्चात् मोकीरात्रिः मोकीशोकीतिरात्रिनामसुपाठात् आगात् आगच्छति सवितुश्चेष्टोपरतौरात्रिरागच्छतीतियावत् ॥ ३ ॥
“The moving (Sun) is liberated by his rapid rays; verily he has stopped the traveller from his journey; he restraisn the desire of warriors for combat, for night follows (the cessation of) the function of Savitā.”
Though borne by swift steeds he will yet unyoke them: e'en the fleet chariot hath he stayed from going.
He hath checked e'en their haste who glide like serpents. Night closely followed Savitar's dominion.
Even the one who drives with swift (horses) will now unhitch. He has brought to rest even the wanderer from his travelling.
He has held in check the greed even of the snake-stickers [?]. Following the commandment of Savitar, “Release” [=Evening] has come.
Mit Hengsten fahrend, löst er nun sie wieder, den Wandrer liess er ruhn von seinem Gange, Des Schlangenstössers rasche Gier bezähmt er, auf Savitar's Geheiss erschien die Nachtruh.
Auch wer mit schnellen Rossen fährt, soll jetzt ausspannen; auch dem Wanderer gebot er Rast vor seinem Marsche. Auch der Freßgier der Schlangenspießer hat er Einhalt getan: Auf des Savitri Gebot ist die Nacht gekommen.
Даже тот, кто едет на быстрых конях, должен сейчас их распрягать,
Даже странствующего он остановил в движении,
Даже прожорливость (птиц,) пронзающих змей, он подавил.
Ночь пришла по завету Савитара.
पुन॒: सम॑व्य॒द्वित॑तं॒ वय॑न्ती म॒ध्या कर्तो॒र्न्य॑धा॒च्छक्म॒ धीर॑: । उत्सं॒हाया॑स्था॒द्व्यृ१॒॑तूँर॑दर्धर॒रम॑तिः सवि॒ता दे॒व आगा॑त् ॥
पुन॒रिति॑ । सम् । अ॒व्य॒त् । विऽत॑तम् । वय॑न्ती । म॒ध्या । कर्तोः॑ । नि । अ॒धा॒त् । शक्म॑ । धीरः॑ । उत् । स॒म्ऽहाय॑ । अ॒स्था॒त् । वि । ऋ॒तून् । अ॒द॒र्धः॒ । अ॒रम॑तिः । स॒वि॒ता । दे॒वः । आ । अ॒गा॒त् ॥
वयन्ती वस्त्रंवयन्तीनारीव रात्रिः विततमालोकं पुनःसमव्यत् संवेष्टयते पुनःशब्दः पूर्वेद्युर प्येवमकार्षीदितिद्योतयति धीरः प्राज्ञोपि सर्वोलोकः कर्तोः क्रियमाणङ्कर्म कर्तोः कर्तवाइति तन्नामसुपाठात् शक्म कर्तुंशक्यमपि मध्या मध्ये उपक्रान्तं कर्म अपरिसमाप्येत्यर्थः न्यधात् निहितवान् सवितर्युपरतइतिशेषः सर्वोलोकः संहायशय्यांविहायउदस्थात् अविशिष्टङ्कर्मकर्तुं पुन रुत्तिष्ठति सम्पूर्वोजहातिःशय्यापरित्यागेवर्तते तथाचश्रूयते—कलिः शयानोभवतिसञ्जिहानस्तुद्रापर इति । सवितासर्वस्यप्रसवितासूर्यः अरमतिः अनुपरतिःदेवः द्योतमानः आगात् आगच्छति उदे तीतियावत् ऋतून् कालविशेषांश्चव्यदर्दः विदारयति ॥ ४ ॥
“She, (Night), enwraps the extended (world) like (a woman) weaving (a garment); the prudent man lays aside the work he is able (to execute) in the midst (of his labour); but all spring up (from repose) when the divine, unwearied Sun, who has divided the seasons, again appears.”
What was spread out she weaves afresh, re-weaving: the skilful leaves his labour half-completed.
He hath arisen from rest, and parted seasons: Savitar hath approached, God, holy-minded.
Once again the weaver has wrapped up what was stretched out; in the middle of his work the mindful (worker) has set down his craft.
Having pulled himself together, he [=Savitar] has stood up. He has
always kept the seasons separate. As Proper Thinking, god Savitar
has come.
Zusammen rollt die Weberin den Aufzug, der Künstler bei der Arbeit gab sein Werk auf; Sich rüstend stand er auf und schied die Zeiten, Gott Savitar erschien der nimmer rastet.
Die Webende hat das ausgebreitete Gewebe wieder zugedeckt; mitten in der Arbeit hat der Künstler sein Werk niedergelegt. Er rührt sich und hat sich erhoben; er hat die Zeiten geschieden. Rasch entschlossen ist Gott Savitri gekommen.
Ткущая снова свернула натянутую (ткань).
Посреди работы сложил (свое) дело умелый.
Он поднялся, собравшись. Он отделил друг от друга времена жертвоприношений.
Не останавливаясь, пришел бог Савитар.
नानौकां॑सि॒ दुर्यो॒ विश्व॒मायु॒र्वि ति॑ष्ठते प्रभ॒वः शोको॑ अ॒ग्नेः । ज्येष्ठं॑ मा॒ता सू॒नवे॑ भा॒गमाधा॒दन्व॑स्य॒ केत॑मिषि॒तं स॑वि॒त्रा ॥
नाना॑ । ओकां॑सि । दुर्यः॑ । विश्व॑म् । आयुः॑ । वि । ति॒ष्ठ॒ते॒ । प्र॒ऽभ॒वः । शोकः॑ । अ॒ग्नेः । ज्येष्ठ॑म् । मा॒ता । सू॒नवे॑ । भा॒गम् । आ । अ॒धा॒त् । अनु॑ । अ॒स्य॒ । केत॑म् । इ॒षि॒तम् । स॒वि॒त्रा ॥
प्रभवः प्रभूतः अग्नेः शोकः तेजः दुर्यःगृह्यः गृहेभवः नानौकांसियजम्मानानां पृथग्भूतान् गृहान् वितिष्ठते अधितिष्ठति विश्वमायुः सर्वमन्नञ्चाधितिष्ठति आयुः सूनृतेत्यन्ननामसुपाठात् माताउषाः सवित्राअन्विषितम्प्रेषितं अस्यकेतं प्रज्ञापकंअग्नेः ज्येष्ठम्प्रथमं अग्निहोत्राख्यम्भागं सून वेअग्नयेआधात् आदधाति ॥ ५ ॥
“The engendered domestic radiance of Agni spreads through various dwellings, and presides over all (sorts of sacrificial) food; the mother, (Dawn), has assigned to her son, (Agni), the best portion (at sacrifices), which is the manifestation of him imparted by Savitā.”
Tlirough various dwellings, through entire existence, spreads, manifest, the household light of Agni.
The Mother gives her Son the goodliest portion, and Savitar hath sped to meet his summons.
The domestic blaze of fire is dispersed prominently throughout the houses, one for each, for (each one’s) whole lifetime.
The mother has set out the best portion for her son, according to his intention, which has been aroused by Savitar.
In Häusern rings zu allem, was da lebet, vertheilt sich Hauses Feuer hell erglänzend; Das beste Theil legt vor dem Sohn die Mutter, weil Savitar ihm die Begier erregt hat.
Wer ins Haus gehört, begibt sich in die verschiedenen Wohnungen, jedes Alter; die entstehende Glut des Feuers breitet sich aus. Das beste Teil hat die Mutter dem Sohne hingesetzt, nach seinem von Savitri geweckten Verlangen.
По-разному в жилищах (людей) распространяется домашний (огонь),
На весь век, мощное пламя Агни.
Мать сыну установила лучшую долю
По его желанию, возбужденному Савитаром.
स॒माव॑वर्ति॒ विष्ठि॑तो जिगी॒षुर्विश्वे॑षां॒ काम॒श्चर॑ताम॒माभू॑त् । शश्वाँ॒ अपो॒ विकृ॑तं हि॒त्व्यागा॒दनु॑ व्र॒तं स॑वि॒तुर्दैव्य॑स्य ॥
स॒म्ऽआव॑वर्ति । विऽस्थि॑तः । जि॒गी॒षुः । विश्वे॑षाम् । कामः॑ । चर॑ताम् । अ॒मा । अ॒भू॒त् । शश्वा॑न् । अपः॑ । विऽकृ॑तम् । हि॒त्वी । आ । अ॒गा॒त् । अनु॑ । व्र॒तम् । स॒वि॒तुः । दैव्य॑स्य ॥
जिगीषुः विजयेच्छुर्योद्धा विष्ठितः युद्धार्थम्प्रस्थितः समाववर्ति समावर्तयति विश्वेषां सर्वेषां चरताञ्जङ्गमानां अमा अमादमइतिगृहनामसुपाठात् गृहम्प्रतिकामोभूत् भवति शश्वान् नित्यङ्कर्म रतः अपः कर्म विकृतं अर्धकृतं हित्वी हित्वा आगात् गृहमागच्छति एतत्सर्वं दैव्यस्य दिवि भवस्य सवितुः प्रेरकस्य सूर्यस्यव्रतं अस्तमयाख्यं कर्मानुजायतइत्यर्थः ॥ ६ ॥
“The warrior, eager for victory, who has gone forth (to battle), turns back; (for) home is the desire of moving beiings; abandoning his half-wrought toil, the labourer returns (home) when the function of the divine Savitā (is suspended).”
He comes again, unfolded, fain for conquest: at home was he, the love of all things moving.
Each man hath come leaving his evil doings, after the Godlike Savitar's commandment.
(Whatever) was dispersed seeking gain has been gathered together. Desire for home has arisen in all who roam.
Each and every one has come, abandoning unfinished work, following the commandment of the divine Savitar.
Es kehrt zurück, wer zu erwerben ausging; die Sehnsucht aller Wandrer strebte heimwärts; Sein Werk verlassend gehet heim ein jeder, auf das Geheiss des göttlichen Erregers.
Wer auf Gewinn ausgezogen war, kehrt heim; aller Wanderer Wunsch ging heimwärts. Jeder ließ die Arbeit halbgetan liegen und ist heimgekehrt nach dem Gebot des göttlichen Savitri.
Возвращается тот, кто отправился на поиски добычи.
У всех странствующих возникло стремление (отправиться) домой.
Отложив недоделанную работу, каждый вернулся (домой)
По завету божественного Савитара.
त्वया॑ हि॒तमप्य॑म॒प्सु भा॒गं धन्वान्वा मृ॑ग॒यसो॒ वि त॑स्थुः । वना॑नि॒ विभ्यो॒ नकि॑रस्य॒ तानि॑ व्र॒ता दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्मि॑नन्ति ॥
त्वया॑ । हि॒तम् । अप्य॑म् । अ॒प्ऽसु । भा॒गम् । धन्व॑ । अनु॑ । आ । मृ॒ग॒यसः॑ । वि । त॒स्थुः॒ । वना॑नि । विऽभ्यः॑ । नकिः॑ । अ॒स्य॒ । तानि॑ । व्र॒ता । दे॒वस्य॑ । स॒वि॒तुः । मि॒न॒न्ति॒ ॥
हेसवित्स्त्वया अप्सुअन्तरिक्षे आपः पृथिवीतिअन्तरिक्षनामसुपाठात् जलाधारेवाहितं निहि तं अप्यमपांसम्बन्धिनम्भागन्धन्वानुनिर्ज्लप्रदेशेषुअरण्येषुमृगयसोम्रुगयमाणाः मृगाः आसमन्तात् वि वितस्थुरधितिष्ठन्ति किञ्च वनानिवृक्षाः विभ्यः पक्षिभ्यः आवासादिरूपेणत्वयाभागोदत्तः अस्य देवस्यसवितुः तानितादृशानि व्रताव्रतानि कर्माणिनकिर्मिनन्ति केपिनहिंसन्ति ॥ ७ ॥
“The animals search in dry plural ces for the water element which has been collected in the firmament by you; the woods are assigned (by you) to the birds; no one obstructs these functions of the divine Savitā.”
The wild beasts spread through desert places seeking their watery share which thou hast set in waters.
The woods are given to the birds. These statutes of the God Savitar none disobeyeth.
The watery (race) has been placed by you among the waters; the wild beasts have been dispersed throughout the wastelands, as their share; the forests are for birds. No one violates these commandments of god Savitar.
Ins Wasser setztest du des Wassers Erbtheil, und auf dem Festland rings vertheilt das Wild sich; Den Vögeln gabst den Wald du, nie verletzen sie dieses Gottes Savitar Gebote.
Ihren von dir bestimmten, im Wasser liegenden Anteil suchen die Fischer im Wasser; die Wildjäger zerstreuten sich über das trockene Land. Die Bäume sind für die Vögel: Nicht verfehlen sie diese seine Gebote, des Gottes Savitri.
Водной судьбе, установленной тобою, (следуют рыбы) в водах,
Дикие звери распространились по сухим землям,
Леса (предназначены) для птиц. Никто не нарушает
Этих заветов бога Савитара.
या॒द्रा॒ध्यं१॒॑ वरु॑णो॒ योनि॒मप्य॒मनि॑शितं नि॒मिषि॒ जर्भु॑राणः । विश्वो॑ मार्ता॒ण्डो व्र॒जमा प॒शुर्गा॑त्स्थ॒शो जन्मा॑नि सवि॒ता व्याक॑: ॥
या॒त्ऽरा॒ध्य॑म् । वरु॑णः । योनि॑म् । अप्य॑म् । अनि॑ऽशितम् । नि॒ऽमिषि॑ । जर्भु॑राणः । विश्वः॑ । मा॒र्ता॒ण्डः । व्र॒जम् । आ । प॒शुः । गा॒त् । स्थ॒ऽशः । जन्मा॑नि । स॒वि॒ता । वि । आ । अ॒क॒रित्य॑कः ॥
वरुणः याद्राध्यं यातां गच्छतां राध्यंराधनीयं अप्यंआप्तुंयोग्यं अनिशितं अतीक्ष्णं सुखकर मितियावत् योनिंस्थानन्निमिषि निमेषे सवितुरस्तमयेसति विश्रमार्थम्प्राणिभ्यः प्रयच्छति वरुण स्यरात्रेर्निर्वाहकत्वात् जर्भुराणोभृशङ्गच्छन् विश्वः सर्वोमार्ताण्डोम्रुतात् भिन्नादण्डादुत्पद्यमानः पक्षी आगात् आगच्छति विश्वःपशुरपि व्रजं गोष्ठमागात् सविताप्रेरकः स्थाशः स्थानेस्थानेज न्मानिजातानिभूतानिव्याकः पृथगकार्षीत् ॥ ८ ॥
“The ever-going Varuṇa grants a cool, accessible and agreeable plural ce (of rest), to all moving (creatures) on the closing of the eyes (of Savitā), and every bird and every beast repairs to its lair when Savitā has dispersed (all) beings in various directions.”
With utmost speed, in restless haste at sunset Varuna seeks his watery habitation.
Then seeks each bird his nest, each beast his lodging. In due place Savitar hath set each creature.
As far as (Savitar’s) benefit extends, Varuṇa (has come) to his watery womb, restlessly darting about at (every) blink (of the eye).
Every mortal creature, (every) domestic beast has come to its pen.
Savitar has distributed the races according to their stations.
So gut er kann, sucht auf den Schooss der Wasser der Fisch am Abend, er, der rastlos zappelt, Des Eies Sohn das Nest, den Stall die Heerde; nach ihrem Sitz schied Savitar die Thierwelt.
Varuna geht, sobald es möglich ist, in seine Wasserheimat, der rastlos im Augenzwinkern hin und her zuckt. Jeder Vogel ging in sein Nest, das Vieh in den Pferch. Je nach ihrem Standort hat Savitri die Arten gesondert.
Варуна (удаляется) в (свое) водное лоно, доступное морским животным,
(Он,) без устали вспыхивающий в один миг.
(Каждая) птица (спряталась в гнездо), скот вошел в загон.
Савитар распределил существа по месту (их) обитания.
न यस्येन्द्रो॒ वरु॑णो॒ न मि॒त्रो व्र॒तम॑र्य॒मा न मि॒नन्ति॑ रु॒द्रः । नारा॑तय॒स्तमि॒दं स्व॒स्ति हु॒वे दे॒वं स॑वि॒तारं॒ नमो॑भिः ॥
न । यस्य॑ । इन्द्रः॑ । वरु॑णः । न । मि॒त्रः । व्र॒तम् । अ॒र्य॒मा । न । मि॒नन्ति॑ । रु॒द्रः । न । अरा॑तयः । तम् । इ॒दम् । स्व॒स्ति । हु॒वे । दे॒वम् । स॒वि॒तार॑म् । नमः॑ऽभिः ॥
यस्यसवितुर्देवस्य व्रतं प्रसवाख्यं कर्मइन्द्रोनमिनातिनहिनस्ति वरुणश्चनमिनाति मित्रश्चार्य माचनमिनाति रुद्रश्चनमिनाति अरातयोऽसुराश्चनमिनन्ति मिनन्तीतिश्रुतमाख्यातंयथायोगंविपरि णामेनप्रत्येकमभिसम्बध्यते तंसवितारंसर्वस्यप्रेरकन्देवन्द्योतमानंइदमिदानीन्नमोभिरन्नरूपैर्हविर्भिःसह नमः आयुरित्यन्ननामसुपाठात् स्वस्तिक्षेमायहुवेस्तौमि ॥ ९ ॥
“I invite to this plural ce, with reverential salutations, for my good, that divine Savitā, whose functions neither Indra, nor Varuṇa, nor Mitra nor Aryaman nor Rudra nor the enemies (of the gods), impede.”
Him whose high law not Varuna nor Indra, not Mitra, Aryaman, nor Rudra breaketh,
Nor evil-hearted fiends, here for my welfare him I invoke, God Savitar, with worship.
Whose commandment neither Indra nor Varuṇa, neither Mitra nor Aryaman, nor Rudra violates,
nor do hostile powers—for well-being I call him here with homage: god Savitar.
Ihn, dessen Satzung Indra nicht, noch Rudra, Varuna, Mitra, Arjaman verletzen, Noch böse Geister, ruf ich her zum Heile, Gott Savitar mit demuthsvollem Herzen.
Des Gebote weder Indra, noch Varuna, Mitra, Aryaman, noch Rudra verfehlen, noch die Unholde, diesen Gott Savitri rufe ich jetzt unter Verbeugungen zum Heil.
Чей завет не нарушают ни Индра,
Ни Варуна, ни Митра, ни Арьяман, ни Рудра,
Ни злые силы – этого бога Савитара
Я зову здесь среди поклонов на счастье.
भगं॒ धियं॑ वा॒जय॑न्त॒: पुरं॑धिं॒ नरा॒शंसो॒ ग्नास्पति॑र्नो अव्याः । आ॒ये वा॒मस्य॑ संग॒थे र॑यी॒णां प्रि॒या दे॒वस्य॑ सवि॒तुः स्या॑म ॥
भग॑म् । धिय॑म् । वा॒जय॑न्तः । पुर॑म्ऽधिम् । नरा॒शंसः॑ । ग्नाःपतिः॑ । नः॒ । अ॒व्याः॒ । आ॒ऽअ॒ये । वा॒मस्य॑ । स॒म्ऽग॒थे । र॒यी॒णाम् । प्रि॒याः । दे॒वस्य॑ । स॒वि॒तुः । स्या॒म॒ ॥
भगम्भजनीयन्धियन्ध्यातव्यं पुरन्धिम्पुरस्यधारयितारं बहुप्रज्ञंवासवितारं पुरन्धिर्बहुधीरितियास्कः । वाजयन्तः वाजिनम्बलिनङ्कुर्वन्तः विभक्तिव्यत्ययः नः स्तुवतोस्मान् नराशंसः नरैः शंसनीयः ग्नाः पतिः देवपत्नीनाम्पतिः छन्दसाम्पतिर्वा तथाचश्रूयते—छन्दांसिवैग्नाइति उतग्नाव्यन्तुदेवपत्नीरितिच । सविताश्रव्याः अव्यात् किञ्च वामस्यधनस्यरयीणाम्पशूनाञ्च तथाचश्रूयते—पशवोवैरयिरिति । आयेआगमनेमङ्गथेसङ्गमनेचनिमित्ते देवस्य द्योतमानस्यसवितुःप्रेरकस्य वयम्प्रियाःस्याम भवेम ॥ १० ॥
“May he, who is adored by men, the protector of the wives (of the gods), preserve us; when worshipping his, who is auspicious, the object of meditation, and the all wise; may we be the beloved of the divine Savitā, that we may (thence be successful) in the accusative ulation of wealth and the acquisition of cattle.”
May they who strengthen bliss, and thought and wisdom, and the Dames' Lord and Narasamsa aid us.
That good may come to us and wealth be gathered, may we be Savitar the God's beloved.
As (we) arouse Fortune, Insight, and Plenitude—Praise of Men, the husband of the Wives, should help us—
might we be dear to god Savitar at the approach of a desirable thing and at the gathering of riches.
Glück, Andacht, Reichthum mögen wir beeilen, der Herr der Frauen Narāçana helf' uns; wo Gut sich zeigt, und wo sich Reichthum anhäuft, da sein in Savitars, des Gottes, Huld wir.
Indem wir Bhaga, die Dhi, die Purandhi aneifern - Narasamsa, der Herr der Götterfrauen, möge uns dabei helfen - möchten wir die Lieblinge des Gottes Savitri sein, wann Gut einkommt und Reichtümer sich ansammeln.
Стремясь покорить Бхагу, Дхи, Пурамдхи –
Да поможет нам Нарашанса, повелитель божественных жен! –
Да будем мы милыми богу Савитару,
Чтобы иметь доступ к желанному добру, чтобы стекались богатства!
अ॒स्मभ्यं॒ तद्दि॒वो अ॒द्भ्यः पृ॑थि॒व्यास्त्वया॑ द॒त्तं काम्यं॒ राध॒ आ गा॑त् । शं यत्स्तो॒तृभ्य॑ आ॒पये॒ भवा॑त्युरु॒शंसा॑य सवितर्जरि॒त्रे ॥
अ॒स्मभ्य॑म् । तत् । दि॒वः । अ॒त्ऽभ्यः । पृ॒थि॒व्याः । त्वया॑ । द॒त्तम् । काम्य॑म् । राधः॑ । आ । गा॒त् । शम् । यत् । स्तो॒तृऽभ्यः॑ । आ॒पये॑ । भवा॑ति । उ॒रु॒ऽशंसा॑य । स॒वि॒तः॒ । ज॒रि॒त्रे ॥
हेसवितः अस्मभ्यन्त्वयादत्तन्तत्प्रसिद्धङ्काम्यं कमनीयंराधोधनन्दिवः द्युलोकात् अद्भ्योन्तरिक्ष लोकात् पृथिव्याभूमेश्चआगादागच्छतु किञ्च स्तोस्तृभ्यःस्तोतॄणामापयेबन्धवे तद्वंशजाय यद्धनं शं सुखकरम्भवातिभवेत् उरुशंसायबहुस्तुतयेजरित्रेस्तोत्रेमह्यं जरिताकारुरितिस्तोतृनामसुपाठात् हेसवितः तत्प्रयच्छ ॥ ११ ॥ग्रावाणेवेत्यष्टर्चंसप्तमंसूक्तङ्गार्त्समदन्त्रैष्टुभमाश्विनं ग्रावणेवाष्टावाश्विनमित्यनुक्रान्तत्वात् प्रवर्ग्ये भिष्टवेपूर्वेपटलेस्यविनियोगः सूत्रितञ्च—ग्रावाणेवेळेद्यावापृथिवीइति प्रातरनुवाकाश्विनशस्त्रयोर पीदंसूक्तं सूत्रितञ्च—ग्रावाणेवनासत्याभ्यामितित्रीणीति ।
“May that desirable wealth which is granted to us, Savitā, by you, proceed from the sky, from the waters from the earth; and may the happiness (which belongs) to the race of those who eulogise you, devolve upon me, repeating diligently your praises.”
So come to us our hearts' desire, the bounty bestowed by thee, from heaven and earth and waters,
That it be well with friends and those who praise thee, and, Savitar, with the loud-lauding singer.
That desirable benefit given by you has come to us from heaven, from the waters, from earth,
(a benefit) that will become weal for your praisers and your friend, the singer whose recitations extend widely, o Savitar.
Uns fliesse zu von Himmel, Erd' und Wassern begehrenswerthes Gut, von dir geschenktes, was Segen bring' den Sängern und dem Freunde, o Savitar, und dem, der laut dich preiset.
Uns soll vom Himmel, vom Wasser, von der Erde als dein Geschenk diese erwünschte Ehrengabe zukommen, die den Sängern Glück bringen soll und deinem Freunde, dem Lobredner, dessen Worte weithin dringen, o Savitri.
Нам пусть достанется данный тобою вожделенный подарок,
Тот с неба, из вод, с земли,
Что бывает на благо восхвалителям, другу,
Певцу, слова которого разносятся далеко, о Савитар!