Sukta 5.45
ऋषिसदापृण आत्रेयः
देवताविश्वेदेवाः
मन्त्र11
छन्दत्रिष्टुप्
विदा᳓ दिवो᳓ विषिय᳓न्न् अ᳓द्रिम् उक्थइ᳓र्
आयतिया᳓ उष᳓सो अर्चि᳓नो गुः
अ᳓पावृत व्रजि᳓नीर् उ᳓त् सु᳓वर् गाद्
वि᳓ दु᳓रो · मा᳓नुषीर् देव᳓ आवः
अत्रेन्द्रादयो लिङ्गोक्तदेवताः । अत्राङ्गिरसां पणिभिरपहृत्य गिरेरधः स्थापितानां गवामिन्द्रेण विमोकः प्रतिपाद्यते । विदाः अवेदयदिन्द्रः । किम् । गा निगूढा इति संबन्धः । किं कुर्वन् । उक्थैः अङ्गिरसां स्तुतिभिर्निमित्तभूताभिः अद्रिं वज्रं विष्यन् प्रक्षिपन् । रक्षकाणामुपरि गिरिभेदनाय च विष्यन् । आयत्याः आगामिन्याः उषसः संबन्धिनः अर्चिनः रश्मयः गुः अगच्छन् सर्वत्र प्रसृता अभवन् । अपावृत अपावृणोत् व्रजिनीः तमःपुञ्जवतीर्निशाः । स्वः स्वरणशील: आदित्यः उत् गात् उदगात् । तथा कृत्वा मानुषीः मनुष्यसंबन्धिनीः दुरः द्वाराणि देवः सूर्यः वि आवः व्यवृणोत् । अन्धकारापनयनेन मनुष्यादिव्यवहारायाकरोदित्यर्थः ॥
BARDS of approaching Dawn who know the heavens are come with hymns to throw the mountain open.
The Sun hath risen and oped the stable portals: the doors of men, too, hath the God thrown open.
Through knowledge unloosing the stone of heaven with hymns—the shining (beacons) of the approaching dawn come (out of it)—
he uncloses (the doors) to the enclosures: the Sun comes up. The god has opened up the doors belonging to the sons of Manu.
Durch Sprüche lösend klug des Himmels Felsen befreite er die Küh' im Stall und Licht kam, Der nah'nden Morgenröthen Strahlen kamen; der Gott schloss auf die Thüren, die der Mensch liebt.
Du sollst des Himmels Fels finden, ihn mit deinen Liedern aufschließend. Die Lobsänger der nahenden Morgenröte sind gekommen. Sie hat jetzt die eingepferchten Kühe freigelassen; die Sonne ist herausgetreten. Der Gott hat die menschlichen Tore aufgeschlossen.
Я должен найти скалу неба, разверзая (ее своими) гимнами!
Пришли воспеватели приближающейся Ушас.
Она открыла находящихся в загоне (коров). Взошло солнце.
Бог раскрыл врата человеческие.
वि᳓ सू᳓रियो अम᳓तिं न᳓ श्रि᳓यं साद्
आ᳓ ऊर्वा᳓द् ग᳓वाम् माता᳓ जानती᳓ गात्
ध᳓न्वर्णसो नदि᳓यः खा᳓दोअर्णाः
स्थू᳓णा इव सु᳓मिता दृंहत द्यउः᳓
सूर्यः देवः श्रियं दीप्तिं वि सात् विभजते प्रकाशयतीत्यर्थः । अमतिं न । रूपनामैतत् । रूपमिव द्रव्यम् । यथा द्रव्याणि घटपटादीनि नीलपीतादिरूपं लभन्ते तद्वत् । तथा गवां रश्मीनां माता उषाः जानती सूर्यं उदेष्यति मया च व्युच्छनं कर्तव्यमिति जानती ऊर्वात् महतोऽन्तरिक्षात् आ गात् आगच्छति । तथा नद्यः च धन्वर्णसः ॥ धन्वतिर्गतिकर्मा । धन्वन्ति गच्छन्त्यर्णांसि यासु तास्तथोक्ताः । दीर्घाभावश्छान्दसः ॥ खादोअर्णाः भक्षितकूलोदकाः । कूलंकषा इत्यर्थः । नद्यश्चैवंरूपा भवन्ति । किंच द्यौः च सुमिता सुष्ठु गृहे स्थापिता स्थूणेव गृहाधारस्तम्भ इव दृंहत दृढाभवत् । एतत्सर्वं सूर्यस्याज्ञयेति भावः ॥
Surya hath spread his light as splendour: hither came the Cows' Mother, conscious, from the stable,
To streams that flow with biting waves to deserts; and heaven is stablished like a firm-set pillar.
The Sun unlooses his beauty like an ensign; the mother of the cows [=Dawn], recognizing (the way), comes here from the pen.
The rivers (of light) have floods (broad and high) like plains, have floods that chew (their banks). Heaven becomes firm like a
well-fixed pillar.
Wie Glanz erschloss die Sonne ihre Schönheit; vom Stall her kam der Kühe Mutter kundig. Die Ströme wogten über Fels und Ufer; der Himmel stand gleich wohlgesetzter Säule.
Surya entfaltete seine Pracht wie ein Bildnis; die Mutter der Kühe kam des Weges kundig aus dem Verschluß. Ihre Fluten ergießen die Flüsse, deren Fluten die Ufer anfressen. Der Himmel wurde gefestigt wie eine wohlaufgerichtete Säule.
Сурья развернул (свою) красоту, как прекрасную картину.
Мать коров вышла из укрытия, зная (путь).
Реки с несущимися потоками смывают берега.
Укрепилось небо, как хорошо установленный жертвенный столб.
अस्मा᳓ उक्था᳓य प᳓र्वतस्य ग᳓र्भो
मही᳓नां᳐ जनु᳓षे पूर्विया᳓य
वि᳓ प᳓र्वतो जि᳓हीत सा᳓धत द्यउ᳓र्
आवि᳓वासन्तो दसयन्त भू᳓म
अस्मै मह्यम् उक्थाय स्तोत्रे पर्वतस्य पर्ववतो मेघस्य गर्भः गर्भस्थानीयमुदकं जिहीत चलति । चालयति वेन्द्रः । कीदृशायास्मै । महीनां महतीनां स्तुतीनां जनुषे उत्पादयित्रे पूर्व्याय प्रत्नाय । तदेव पुनरुच्यते । पर्वतः मेघः वि जिहीत । द्यौः च साधत साधयति वृष्टिम् । आविवासन्तः सर्वतः परिचरन्तोऽङ्गिारसः भूम अत्यधिकं दसयन्त उपक्षपयन्यात्मानं कर्मभिः ॥
This laud hath won the burden of the mountain. To aid the ancient birth of mighty waters
The mountain parted, Heaven performed his office. The worshippers were worn with constant serving.
In response to this hymn here the womb of the mountain (gapes open) for the primordial birth of the great ones [=dawns].
The mountain gapes open; heaven achieves success; desiring to win the earth, they [=poets/Aṅgirases] exhaust themselves.
Für diesen Spruch eröffne sich des Berges, der grossen Fluten Schooss dem alten Stamme, Der Wolkenberg; sein Ziel erreich' der Himmel, und die Verehrer beuten aus die Erde.
Vor diesem Loblied tat sich der Schoß des Berges auf zur ersten Geburt der großen Morgenröten. Der Berg tat sich auf, der Himmel ward hergestellt, die Erden erschöpfen sich in Worten, um ihn herzubitten.
Перед этим гимном (разверзлись) недра горы
Для первого рождения великих (зорь).
Гора растворилась, небо достигло цели.
Стремящиеся заманить (Ангирасы) сделали землю податливой.
सूक्ते᳓भिर् वो व᳓चोभिर् देव᳓जुष्टैर्
इ᳓न्द्रा नु᳓ अग्नी᳓ अ᳓वसे हुव᳓ध्यै
उक्थे᳓भिर् हि᳓ ष्मा कव᳓यः सुयज्ञा᳓
आवि᳓वासन्तो मरु᳓तो य᳓जन्ति
हे इन्द्रा हे अग्नी । परस्परापेक्षया प्रत्येकं द्विवचनम् । यद्यप्येकमेव पदं मध्ये व्यवधानं छान्दसम् । हे इन्द्राग्नी वः युवाम् ॥ व्यत्ययेन बहुवचनम् ॥ देवजुष्टैः देवैः सेवनीयैः सूक्तेभिः सूक्तैः सुवचनैः शोभनगुणप्रकाशनप्रवणैः वचोभिः अवसे अस्मद्रक्षणाय हुवध्यै आह्वयामि । नु क्षिप्रं युवाम् उक्थेभिः स्तोत्रैः कवयः अनूचानाः पूर्वे ऋषयः सुयज्ञाः शोभनयागाः आविवासन्तः स्तुत्यादिना परिचरन्तः मरुतः मरुत्सदृशाः कर्मसु शीघ्राः यजन्ति पूजयन्ति । हि स्म इति पूरणौ ॥।
With hymns and God-loved words will I invoke you, Indra and Agni, to obtain your favour,
For verily sages, skilled in sacrificing, worship the Maruts and with lauds invite them.
With well-spoken words pleasing to the gods, Indra and Agni are now to be called upon by you for help,
for with solemn speeches sage poets of good sacrifice who desire to win always sacrifice to the Maruts.
Zu Hülfe ruft nun Indra her und Agni durch eure schönen, gottgefäll'gen Sprüche; Denn unter Sprüchen opfern auch die Weisen mit schönen Opfern huldigend den Maruts.
Mit wohlgesetzten, gottgefälligen Reden will ich jetzt Indra und Agni für euch zur Gnade anrufen, denn mit Lobliedern verehren die Weisen unter schönen Opfern die Marut, um sie herzubitten.
Прекрасно произнесенными словами, радующими богов,
Я хочу сейчас позвать нам на помощь Индру и Агни.
Ведь это гимнами поэты, прекрасно приносящие жертвы,
Стремящиеся заманить Марутов, почитают (богов).
ए᳓तो नु᳓ अद्य᳓ सुधि᳓यो भ᳓वाम
प्र᳓ दुछु᳓ना मिनवामा व᳓रीयः
आरे᳓ द्वे᳓षांसि सनुत᳓र् दधाम
अ᳓याम प्रा᳓ञ्चो य᳓जमानम् अ᳓छ
अयमङ्गिरसां वादः । अद्य अस्मिन् यागदिने नु क्षिप्रम् एतो एत गच्छत । सुध्यः शोभनकर्माणः भवाम । दुच्छुनाः द्विषः प्र मिनवाम प्रकर्षेण हिंसाम वरीयः अत्यन्तमित्यर्थः । तदेवोच्यते । सनुतः संभक्तॄन् द्वेषांसि यजमानस्य द्वेष्टॄन् आरे दूरे दधाम स्थापयाम । यद्वा । सनुतरित्यन्तर्हितनाम । पूर्वं प्रकाशवैरिणां वध उक्त इदानीं प्रच्छन्नानामिति विवेकः । तदर्थं यजमानं प्राञ्चः सदापृणमवत्सारं च अच्छ अभिमुखम् अयाम गच्छाम ॥ ॥ २६ ॥
This day approach us: may our thoughts be holy, far from us let us cast away misfortune.
Let us keep those who hate us at a distance, and haste to meet the man who sacrifices.
Come on now! Today let us become possessed of good poetic vision. Let us send misfortune forth a wide way away.
Let us put hatreds aside in the distance; let us go forward to the
sacrificer.
Kommt heute her, wir wollen sein voll Andacht, wir wollen weithin jagen die Unholden, In weite Ferne unsre Hasser setzen, und vorwärts eilen hin zu dem, der opfert.
Wohlan! Wir wollen heute gute Gedanken hegen und die unheilvollen Absichten verbannen. Die Feindschaft wollen wir weit fortschaffen und bereitwillig zu dem Opfernden kommen.
Ну вот! У нас будут добрые мысли сегодня!
Несчастья мы прогоним подальше!
Далеко прочь мы отставим враждебность.
Мы придем расположенными к жертвователю.
ए᳓ता धि᳓यं कृण᳓वामा सखायो
अ᳓प या᳓ माताँ᳓ ऋणुत᳓ व्रजं᳓ गोः᳓
य᳓या म᳓नुर् विशिशिप्रं᳓ जिगा᳓य
य᳓या वणि᳓ग् वङ्कु᳓र् आ᳓पा पु᳓रीषम्
इदमप्यङ्गिरसां वाक्यम् । एत आगच्छत । आगत्य च धियं स्तुतिं कृणवाम करवाम । हे सखायः परस्परं सखिभूता अङ्गिरस इत्यङ्गिरसां वचनम् । या धीः माता गवां निर्मात्री गोः गवां व्रजं पणिभिरपहृतम् अप ऋणुत अपावृणोत् । यया च मनुः विशिशिप्रं विगतहनुं शत्रुं जिगाय जितवान् । यद्वा । मनुः सर्वस्य मन्तेन्द्रो विशिशिप्रो वृत्रः । स तमस्माभिः कृतया स्तोमलक्षणया धिया जिगाय । यया च वणिक् वणिगिवाल्पेन कर्मणा बहुफलाकाङ्क्षी कक्षीवान् वङ्कुः जलेच्छया वनगामी पुरीषं पूरकमुदकम् आप । ' याभिः सुदानू औशिजाय वणिजे दीर्घश्रवसे मधु कोशः ' ( ऋ. सं. १. ११२. ११ ) इति हि श्रुतम् ॥
Come, let us carry out, O friends, the purpose wherewith the Mother threw the Cow's stall open,
That wherewith Manu conquered Visisipra, wherewith the wandering merchant gained heaven's water.
Come on! Comrades, let us create (the same) poetic vision with which the mother opened the enclosure of the cow,
with which Manu conquered Viśiśipra, with which the wandering
merchant reached the overflowing source (of goods?).
Kommt, Freunde, her, lasst uns Gebet verrichten, durch das die Mutter sich erschloss den Kuhstall, Durch das einst Manu schlug den Viçiçipra, durch das der rege Händler Nass erlangte.
Wohlan! Wir wollen das Gebet verrichten, ihr Freunde, durch das die Mutter den Pferch der Kuh aufschloß, durch das Manu den Visisipra besiegte, durch das der fliegende Kaufmann den Quell erlangte.
Ну вот! Мы сотворим молитву, друзья,
Благодаря которой мать открыла загон для скота,
Благодаря которой Ману победил Вишишипру,
Благодаря которой купец, идущий извилистым путем, достиг источника.
अ᳓नूनोद् अ᳓त्र ह᳓स्तयतो अ᳓द्रिर्
आ᳓र्चन् ये᳓न द᳓श मासो᳓ न᳓वग्वाः
ऋतं᳓ यती᳓ सर᳓मा गा᳓ अविन्दद्
वि᳓श्वानि सत्या᳓ अ᳓ङ्गिराश् चकार
अत्र अस्मिन् यज्ञे अद्रिः अभिषवग्रावा हस्तयतः हस्तेन संहतः सन् अनूनोत् । नौतिरत्र शब्दमात्रे वर्तते । अशब्दयत् । येन ग्राव्णा तदभिषवेण दश मासः मासान् दशमासपर्यन्तं नवग्वाः । नवमासपर्यन्तं गवार्थमनुतिष्ठन्तोऽङ्गिरसो नवग्वाः । नवगोयुक्ता वा आर्चन् अपूजयन्निन्द्रम् । यद्वा । दशसंख्याकमासोपेता दशमासानुष्ठाना अङ्गिरसः अपरे नवग्वाश्चैते सर्वेऽपि येनार्चन्ति । नवग्वासः सुतसोमास इन्द्रम् ' (ऋ. सं. ५. २९. १२) इति हि निगमः। ऋतं सत्यं यज्ञं वा यती प्राप्नुवती सरमा सरणशीला स्तुतिरूपा वागङ्गिरसां गवार्थमिन्द्रेण प्रहिता देवशुनी वा गा अविन्दत् पणिभिरपहृताः। विश्वानि सर्वाणि स्तुत्यादिलक्षणानि सत्या सत्यानि चकार अङ्गिराः ॥
Here, urged by hands, loudly hath rung the press-stone wherewith Navagvas through ten months sang praises.
Sarama went aright and found the cattle. Angiras gave effect to all their labours.
The (pressing) stone, guided by the hand, bellowed there, the stone along with which the Navagvas sang for ten months.
Saramā, going after the truth, found the cows; the Aṅgiras made all things real.
Da tönte laut der handgelenkte Pressstein, mit dem zehn Monde lang die Neuner sangen, Auf rechtem Pfad fand Sarama die Kühe, und alles machte wahr der Angirase.
Es brüllte dabei der mit der Hand regierte Preßstein, mit dem die Navagva´s zehn Monate lang den Göttern lobsangen. Sarama ging den rechten Weg und fand die Kühe. Alles hat der Angiras wahrgemacht.
Застучал тогда управляемый рукой давильный камень,
С помощью которого Навагва десять месяцев воспевали (богов).
Правильно идущая Сарама отыскала коров.
Ангирас осуществил все (эти деяния).
वि᳓श्वे अस्या᳓ विउ᳓षि मा᳓हिनायाः
सं᳓ य᳓द् गो᳓भिर् अ᳓ङ्गिरसो न᳓वन्त
उ᳓त्स आसा᳐म् परमे᳓ सध᳓स्थ
ऋत᳓स्य पथा᳓ सर᳓मा विदद् गाः᳓
विश्वे सर्वे अङ्गिरसः माहिनायाः मंहनीयायाः अस्याः उषसः व्युषि व्युच्छने सति गवामावरकेऽन्धकारेऽपवृते सति यत् यदा गोभिः सं नवन्त संजग्मिरे तदा आसां गवाम् उत्सः क्षीराद्युत्स्रावः परमे उत्कृष्टे सधस्थे सहस्थाने यज्ञे उपयुक्तोऽभवदित्यर्थः। ऋतस्य सत्यस्य पथा मार्गेण सरमा वाक् देवशुनी वा गाः निगूढाः विदत् अलभत । यद्वा । आसां गवां परमे सधस्थे सहस्थाने व्रजस्य निगूहनप्रदेश उत्स उदकस्य प्रस्रवणो वर्तते । बिलमित्यर्थः । तेन ऋतस्य उदकस्य पथा मार्गेण सरमा गा विदत् ॥
When at the dawning of this mighty Goddess, Angirases all sang forth with the cattle,-
Their spring is in the loftiest place of meeting,-Sarama found the kine by Order's pathway.
When all the Aṅgirases roared along with the cows at the brightening of this great (dawn),
at the fountainhead of them [=cows], in the highest seat, Saramā found the cows along the path of truth.
Als da bei dieser grossen Göttin Leuchten die Angirasen mit den Kühen brüllten, Fand Sarama am höchsten Ort die Kühe an deren Quelle auf dem Pfad des Rechtes.
Als bei dem Aufleuchten dieser Herrlichkeiten alle Angirasen in das Gebrüll der Kühe einstimmten, da war ihr Quell am fernsten Ort. Auf dem rechten Wege fand Sarama die Kühe.
Когда при зажигании этой величественной (зари)
Все Ангирасы присоединились к реву коров,
Их источник (находился) в отдаленнейшем месте.
На правильном пути Сарама нашла коров.
आ᳓ सू᳓रियो या᳐तु सप्त᳓अश्वः
क्षे᳓त्रं य᳓द् अस्योर्विया᳓ दीर्घयाथे᳓
रघुः᳓ श्येनः᳓ पतयद् अ᳓न्धो अ᳓छा
यु᳓वा कवि᳓र् दीदयद् गो᳓षु ग᳓छन्
सूर्यः सर्वस्य प्रेरको देवः सप्ताश्वः सर्पणस्वभावाश्वोपेतः सप्तसंख्याकाश्वो वा आ यातु अस्मदभिमुखमागच्छतु । यत् यस्मात् अस्य सूर्यस्य दीर्घयाथे दीर्घगमने क्षेत्रं 'गन्तव्यप्रदेशः उर्विया उरु अतिप्रभूतायामः । स एव देवः रघुः लघुगमनः सन् श्येनः शंसनीयगमनः अन्धः दीयमानं हविः अच्छ अभिलक्ष्य पतयत् आगच्छति । युवा सर्वत्र मिश्रयिता कविः क्रान्तदर्शी सन् गोषु रश्मिषु गच्छन् मध्ये वर्तयन् दीदयत् दीप्यते । यद्वा । श्येनः सुपर्णोऽन्धोऽच्छ पतयत्। द्युलोकस्थं सोमलक्षणं देवानामन्नमस्मद्योगार्थमानेतुं तदभिमुखमगात् । युवेत्यादि शिष्टं समानम् ॥
Borne by his Coursers Seven may Surya visit the field that spreadeth wide for his long journey.
Down on the Soma swooped the rapid Falcon. Bright was the young Sage moving mid his cattle.
Let the Sun drive here with his seven horses to the tract of land
stretching widely at (the end of) his long course.
Let the quick falcon fly to the stalk and the youthful poet shine as he goes among the cows.
Mit sieben Rossen komme her die Sonne zum Feld, das weit auf ihrer Bahn sich hinstreckt, Der schnelle Adler fliege hin zum Soma; zu Kühen eilend strahl' der junge Seher.
Der Sonnengott mit sieben Rossen soll zu dem Gefilde kommen, das auf seiner langen Fahrt sich weithin erstreckt. Der rasche Falke fliege zum Somatrunk; der jugendliche Seher erstrahle, wenn er auf die Kühe ausgeht.
Пусть Сурья на семи конях приедет к (тому) полю,
Что широко (простирается) на его долгом пути.
Быстрый сокол летит к растению сома.
Юный поэт сияет, приближаясь к коровам.
आ᳓ सू᳓रियो अरुहच् छुक्र᳓म् अ᳓र्णो
अ᳓युक्त य᳓द् धरि᳓तो वीत᳓पृष्ठाः
उद्ना᳓ न᳓ ना᳓वम् अनयन्त धी᳓रा
आशृण्वती᳓र् आ᳓पो अर्वा᳓ग् अतिष्ठन्
सूर्यः देवः शुक्रं दीप्तम् अर्णः उदकं प्रति आ अरुहत् सर्वतः प्रादुर्भवति । यत् यस्मात् यदा वा हरितः अश्वान् वीतपृष्ठाः कान्तपृष्ठान् अयुक्त रथे अयोजयत् तदा तं सूर्यं धीराः धीमन्तो यजमानादयः उद्ना उदकेन नावं न नावमिव अनयन्त । तदा आशृण्वतीः सर्वतोऽनुज्ञां कुर्वाणाः आपः अर्वाक् अवाङ्मुखाः अतिष्ठन् अभवन् ॥
Surya hath mounted to the shining ocean when he hath yoked his fair-backed Tawny Horses.
The wise have drawn him like a ship through water: the floods obedient have descended hither.
The Sun has mounted the gleaming flood, now that he has yoked his golden, straight-backed (horses).
Like a boat through the water the wise ones guided him; the waters,
giving heed, stood still nearby.
Der Sonnengott stieg auf zum hellen Luftmeer, als er geschirrt die blonden, glatten Stuten; Die klugen fuhren wie das Schiff im Meer ihn, und lauschend standen nah dabei die Wasser.
Surya hat jetzt das lichte Meer erstiegen, da er die geradrückigen Falbinnen angesschirrt hat. Die Verständigen lenkten ihn wie ein Schiff durchs Wasser. In der Nähe zuhörend standen die Gewässer still.
Сурья поднялся на светлое море,
Когда запряг он прямоспинных кобылиц.
Мудрые вели (его), словно лодку по воде.
Прислушивающиеся воды остановились поблизости.
धि᳓यं वो अप्सु᳓ दधिषे सुवर्षां᳓
य᳓या᳓तरन् द᳓श मासो᳓ न᳓वग्वाः
अया᳓ धिया᳓ सियाम देव᳓गोपा
अया᳓ धिया᳓ तुतुर्यामा᳓ति अं᳓हः
हे देवाः वः युष्माकं धियं स्तुतिम् अप्सु अब्निमित्तां स्वर्षां सर्वस्य दात्रीं दधिषे धारयामि ॥ व्यत्ययेन मध्यमः ॥ यया धिया कर्मणा नवग्वाः अङ्गिरसः दश मासः अतरन् सत्रमनुतिष्ठन्तः अया अनया धिया देवगोपाः देवैर्गुप्ताः स्याम भवेम । अया धिया अंह: पापम् अति तुतुर्याम अतितरेम ॥ ॥ २७ ॥
I lay upon the Floods your hymn, lightwinning, wherewith Navagvas their ten months completed.
Through this our hymn may we have Gods to guard us: through this our hymn pass safe beyond affliction.
You have acquired the poetic vision that wins the sun in the waters, with which the Navagvas passed ten months.
Through this vision may we be those who have gods as our herdsmen; through this vision may we pass beyond constraint.
Eu'r Lied, was Licht schafft, gabest du den Wassern, durch das die Neuner zehn der Monde füllten; Durch dies Gebet lasst sein uns Gott-beschirmet, durch dies Gebet lasst Noth uns überwinden.
Du hast das Gebet verrichtet, das für euch die Sonne im Wasser gewinnt, mit dem die Navagva´s die zehn Monate ausdauerten. Durch dieses Gebet wollen wir gottbehütet sein, durch dieses Gebet wollen wir die Not überdauern.
Я сотворил молитву, завоевывающую для вас солнце в воде,
Благодаря которой Навагва выдержали десять месяцев.
С помощью этой молитвы да будем мы под защитой богов!
С помощью этой молитвы да пересечем мы узость!