Sukta 5.77
ऋषिभौमोत्रिः
देवताअश्विनौ
मन्त्र5
छन्दत्रिष्टुप्
प्रा॒त॒र्यावा॑णा प्रथ॒मा य॑जध्वं पु॒रा गृध्रा॒दर॑रुषः पिबातः । प्रा॒तर्हि य॒ज्ञम॒श्विना॑ द॒धाते॒ प्र शं॑सन्ति क॒वय॑: पूर्व॒भाज॑: ॥
प्रा॒तः॒ऽयावा॑ना । प्र॒थ॒मा । य॒ज॒ध्व॒म् । पु॒रा । गृध्रा॑त् । अर॑रुषः । पि॒बा॒तः॒ । प्रा॒तः । हि । य॒ज्ञम् । अ॒श्विना॑ । द॒धाते॒ इति॑ । प्र । शं॒स॒न्ति॒ । क॒वयः॑ । पू॒र्व॒ऽभाजः॑ ॥
हे मदीया ऋत्विजः प्रातर्यावाणा प्रातरेव यज्ञं गन्तारौ प्रथमा अत एवेतरेभ्यो देवेभ्यः पूर्वभाविनौ प्रकृष्टतमौ वा अश्विनौ यजध्वम् । किमर्थं प्रथमयागनियोगः । उच्यते । गृध्रात् अभिकाङ्क्षतः अररुषः अदातू रक्षःप्रभृतेः पुरा पूर्वं पिबातः पिबताम् । अनागतौ कथं यष्टुं शक्यावित्यत आह । अश्विना अश्विनौ प्रातर्हि यज्ञं दधाते धारयतः संभजतः । पूर्वभाज: पूर्वकालीनाः कवयः अनूचाना ऋषयः प्रातरेवैतौ प्र शंसन्ति । ये वा अनूचानास्ते कवयः (ऐ. ब्रा. २. ३८) इति हि निगमः ॥
“Worship the two who come first (of the gods) at dawn; let them drink before the greedy withholders (of the offering); for the Aśvins verily claim the morning sacrifice; the ardent sages praised them (at dawn).”
FIRST worship those who come at early morning: let the Twain drink before the giftless niggard.
The Asvins claim the sacrifice at daybreak: the sages yielding the first share extol them.
Sacrifice to the first ones, the two who journey in the early morning. They will drink before the ungenerous vulture [=rival sacrificer].
Since the Aśvins receive the sacrifice in the early morning, the poets proclaim them as those who receive the first portion.
Verehrt die ersten, die am Morgen kommen; sie mögen trinken vor dem gier'gen Dämon; Denn früh empfing das Ritterpaar das Opfer, und früh vertheilend singen Lob die Weisen.
Opfert den Frühkommenden zuerst; sie sollen vor dem mißgünstigen Geier trinken, denn am Morgen empfangen die Asvin ihr Opfer. Die Seher preisen die Götter, denen der erste Opferanteil gebührt.
Первым принесите жертву двоим рановыезжающим!
Они должны выпить до коршуна зловредного –
Ведь рано утром Ашвины принимают жертву.
Поэты прославляют (богов,) имеющих право на первую долю.
प्रा॒तर्य॑जध्वम॒श्विना॑ हिनोत॒ न सा॒यम॑स्ति देव॒या अजु॑ष्टम् । उ॒तान्यो अ॒स्मद्य॑जते॒ वि चाव॒: पूर्व॑:पूर्वो॒ यज॑मानो॒ वनी॑यान् ॥
प्रा॒तः । य॒ज॒ध्व॒म् । अ॒श्विना॑ । हि॒नो॒त॒ । न । सा॒यम् । अ॒स्ति॒ । दे॒व॒ऽयाः । अजु॑ष्टम् । उ॒त । अ॒न्यः । अ॒स्मत् । य॒ज॒ते॒ । वि । च॒ । आवः॒ । पूर्वः॑ऽपूर्वः । यज॑मानः । वनी॑यान् ॥
हे मदीयाः पुरुषाः अश्विना अश्विनौ प्रातः प्रातरेव यजध्वं पूजयध्वं स्तुध्वम् । हिनोत प्रहिणुत हवींषि । सायं सायंकाले हविः देवयाः देवगामि न अस्ति न विद्यते । देवा न स्वीकुर्वन्तीत्यर्थः । अजुष्टम् असेव्यं तद्भवति । पूर्वाह्णो वै देवानाम् ' इति हि श्रुतिः । उत अस्मत् अस्मत्तः अन्यः कोऽपि यजते यजेत सोमेन वि चावः वितर्पयेच्च हविषा । अतोऽस्मास्वन्येषु च मध्ये पूर्वः पूर्वो यजमानः यः पूर्वः पूर्वो यष्टा भवति सः वनीयान् देवानां संभजनीयः संभाव्यो भवति ॥
“WOrship the Aśvins at early dawn; offer their oblations; the evening is not for the gods; it is unacceptable to them; and whether it be any other than ourselves who worship them or propitiates them, the worshipper who is foremost (in his devotion) is the most approved of.”
Worship at dawn and instigate the Asvins:nor is the worshipper at eve rejected.
Besides ourselves another craves and worships: each first in worship is most highly favoured.
Sacrifice to them in the early morning, urge on the Aśvins: there is no (sacrifice) in the evening, (when it is) displeasing for it to travel to the gods. And it is the other one, not us, who sacrifices when dawn has (already) come: the earlier the sacrificer, the greater his gain.
Verehret früh, verherrlicht früh die Ritter; nicht opfert Abends man, das ist beliebt nicht; Auch ausser uns verehrt und spendet mancher; der früher opfert, der ist stets der lieb're.
Opfert am Morgen, treibt die Asvin zur Eile - zur Abendzeit gelangt das Opfer nicht zu den Göttern, weil es da unwillkommen ist. Auch opfert ein anderer außer uns, wenn es Morgen geworden ist. Je früher der Opfernde daran ist, desto mehr gewinnt er.
Рано утром приносите жертву, торопите Ашвинов –
Вечером она не идет к богам, неприятна (им).
И другой, кроме нас, приносит жертву тоже, когда рассвело.
Самый ранний жертвователь выиграет больше.
हिर॑ण्यत्व॒ङ्मधु॑वर्णो घृ॒तस्नु॒: पृक्षो॒ वह॒न्ना रथो॑ वर्तते वाम् । मनो॑जवा अश्विना॒ वात॑रंहा॒ येना॑तिया॒थो दु॑रि॒तानि॒ विश्वा॑ ॥
हिर॑ण्यऽत्वक् । मधु॑ऽवर्णः । घृ॒तऽस्नुः । पृक्षः॑ । वह॑न् । आ । रथः॑ । व॒र्त॒ते॒ । वा॒म् । मनः॑ऽजवाः । अ॒श्वि॒ना॒ । वात॑ऽरंहाः । येन॑ । अ॒ति॒ऽया॒थः । दुः॒ऽरि॒तानि॑ । विश्वा॑ ॥
वां युवयोः रथः पृक्षः अन्नममृतं वहन् आ वर्तते अस्मदभिमुखमागच्छति । कीदृशो रथः। हिरण्यत्वक् हिरण्याच्छादितरूपः हिरण्यावृतः मधुवर्णः मनोहरवर्णः घृतस्नुः उदकस्य प्रस्नवनः मनोजवाः मनोवेगः वातरंहाः वातसदृशवेगः । हे अश्विना येन रथेन विश्वा सर्वाणि दुरितानि दुर्गमनान् मार्गान् अतियाथः अतिक्रम्य गच्छथः ॥
“Your car, Aśvins, approaches, coated with gold, honey-tinted, water-shedding, laden with ambrosia, as quick as thought, as rapid as the wind, wherewith you pass over all obstacles.”
Covered with gold, meath-tinted, dropping fatness, your chariot with its freight of food comes hither,
Swift as thought, Asvins, rapid as the tempest, wherewith ye travel over all obstructions.
Golden-skinned, honey-colored, ghee-backed, and carrying
nourishments, your chariot turns here,
swift as thought and fleet as the wind, by which you journey beyond all difficult ways, o Aśvins.
Her rollet euer goldbedeckter Wagen, der honigfarbne, Speisen fahrend, fettreich, Auf dem ihr dringt gedankenschnell, o Ritter, im Windesflug hindurch durch alles Unheil.
Mit goldener Decke, honigfarben, schmalzbedeckt rollt euer Wagen heran, Stärkungen mit sich führend, gedankenschnell, mit Windeseile, mit dem ihr Asvin über alle Fährlichkeiten hinwegkommt.
С золотым покровом, цвета меда, купающаяся в жире
Ваша колесница подъезжает, везя подкрепления,
Быстрая, как мысль, о Ашвины, мчащаяся, как ветер,
(Колесница,) на которой вы переезжаете через все опасности.
यो भूयि॑ष्ठं॒ नास॑त्याभ्यां वि॒वेष॒ चनि॑ष्ठं पि॒त्वो रर॑ते विभा॒गे । स तो॒कम॑स्य पीपर॒च्छमी॑भि॒रनू॑र्ध्वभास॒: सद॒मित्तु॑तुर्यात् ॥
यः । भूयि॑ष्ठम् । नास॑त्याभ्याम् । वि॒वेष॑ । चनि॑ष्ठम् । पि॒त्वः । रर॑ते । वि॒ऽभा॒गे । सः । तो॒कम् । अ॒स्य॒ । पी॒प॒र॒त् । शमी॑भिः । अनू॑र्ध्वऽभासः । सद॑म् । इत् । तु॒तु॒र्या॒त् ॥
यः यजमानः विभागे हविर्विभागवति' यागे नासत्याभ्याम् अश्विभ्यां भूयिष्ठं चनिष्ठम् । ‘चन इत्यन्ननाम ' (निरु. ६. १६ )। बह्वन्नं कर्म विवेष करोति । पित्वः ॥ कर्मणि षष्ठी ॥ अन्नं च ररते ददाति सः यजमानः अस्य आत्मन एव तोकं पुत्रं पीपरत् पालयेत् शमीभिः कर्मभिः । अनूर्ध्वभासः अनुन्नततेजस्कान् । यद्वा । ऊर्ध्वभासोऽग्नयः । अग्निरहितानयष्टॄन सदमित् सदैव तुतुर्यात् हिंस्यात्
“He who, in the appointment (of the offerings), presents to the Nāsatyas the most ample (share) of (the sacrificial) food, who gives (them) the largest portion of the viands, secures, by his acts, the welfare of his son, and ever has the advantage of those who light no sacred fires.”
He who hath served most often the Nasatyas, and gives the sweetest food at distribution,
Furthers with his own holy works his offspring, and ever passes those whose flames ascend not.
Who has toiled most for the Nāsatyas and will give the most pleasing (offering) at the distribution of food,
he carries his offspring across by his labors. He would ever pass beyond those who do not raise their radiance on high.
Wer dargebracht das meiste hat den Rittern, das liebste spendet bei des Tranks Vertheilung, Der schafft den Kindern Segen durch sein Wirken, besieget den, dess Flamme nicht empordringt.
Wer für die Nasatya´s am meisten angerichtet hat, wer das Beste spendet bei der Verteilung der Speise, der bringt seine Nachkommenschaft glücklich durch mit seinen frommen Leistungen. Er möge jederzeit die überbieten, deren Flamme nicht emporschlägt.
Кто больше всего Насатьям приготовил,
(Кто) самое лучшее отдает при разделе пищи,
Тот (своими) трудами спасает свое потомство,
Пусть всегда превосходит он тех, у кого пламя не стоит прямо!
सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम । आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि ॥
सम् । अ॒श्विनोः॑ । अव॑सा । नूत॑नेन । म॒यः॒ऽभुवा॑ । सु॒ऽप्रनी॑ती । ग॒मे॒म॒ । आ । नः॒ । र॒यिम् । व॒ह॒त॒म् । आ । उ॒त । वी॒रान् । आ । विश्वा॑नि । अ॒मृ॒ता॒ । सौभ॑गानि ॥
व्याख्यातेयम् ॥ ५ ॥अश्विनावेहेतिनवर्चंषष्ठंसूक्तं अत्रानुक्रमणिका-अश्विनौनवसप्तवध्रिस्त्र्युष्णिगादिचतुर्थीत्रिष्टुप् पञ्चानुष्टुभइति । सप्तवध्रिर्नामात्रेय- ऋषिः आदितस्तिस्रउष्णिहः चतुर्थीत्रिष्टुप् शिष्टाः पञ्चानुष्टुभः प्रातरनुवाकेआश्विनेक्रतावौष्णिहेछन्दसिआश्विनशस्त्रेचाद्यस्तृचोविनियुक्तः सूत्रितञ्च-अश्विनावर्तिरस्मदाश्विनावेहगच्छतमितितृचाविति । दशरात्रेतृती हिनिप्रउगशस्त्रेयमाश्विनस्तृचः सूत्रितञ्च-अश्विनावेहगच्छ- तमायाह्यद्रिभिः सुतमिति ।
“May we be united with the Aśvins, by their special protection, which is the source of happiness, the guide to good; bestow upon us, immortals, wealth and all good things.”
May we obtain the Asvins' newest favour, and gain their health-bestowing happy ildance.
Bring riches hither unto us, and heroes, and all felicity and joy, Immortals!
– May we come together with the present help of the Aśvins, which is joy itself and provides good guidance.
Here to us bring wealth and here heroes, you two immortals, and here all that brings good fortune.
Erlangen mögen wir der Ritter Hülfe, die neuste, die erquickt und sicher leitet; O fahret Gut her, fahret her uns Helden, Unsterbliche, und alle Glückesgüter.
Wir möchten der neuesten erfreulichen Gnade und der guten Führung der A?vin teilhaft werden. Bringet uns Reichtum und Söhne, alle Glücksgüter mit, ihr beiden Unsterblichen!
Да соединимся мы с сиюминутной помощью
Ашвинов, ободряющей, приводящей к хорошей цели!
Привезите вы двое нам богатство, а также мужей,
О бессмертные, и все дары, приносящие счастье!