Sukta 6.62
ऋषिभरद्वाजो बार्हस्पत्यः
देवताअश्विनौ
मन्त्र11
छन्दत्रिष्टुप्
स्तु॒षे नरा॑ दि॒वो अ॒स्य प्र॒सन्ता॒श्विना॑ हुवे॒ जर॑माणो अ॒र्कैः । या स॒द्य उ॒स्रा व्युषि॒ ज्मो अन्ता॒न्युयू॑षत॒: पर्यु॒रू वरां॑सि ॥
स्तु॒षे । नरा॑ । दि॒वः । अ॒स्य । प्र॒ऽसन्ता॑ । अ॒श्विना॑ । हु॒वे॒ । जर॑माणः । अ॒र्कैः । या । स॒द्यः । उ॒स्रा । वि॒ऽउषि॑ । ज्मः । अन्ता॑न् । युयू॑षतः । परि॑ । उ॒रु । वरां॑सि ॥
दिवः द्युलोकस्य नरा नेतारौ अस्य भुवनस्य प्रसन्ता प्रसन्तौ प्रभवन्तावीश्वरौ अश्विना अश्विनौ अश्वैरन्वितौ स्तुषे प्रगीतमन्त्रसाध्यैः स्तोत्रैः स्तोतुम् अर्कैः अप्रगीतमन्त्रसाध्यैः शस्त्रैः जरमाणः स्तुतिं कुर्वन् हुवे आह्वयामि । कीदृशावित्यपेक्षायाम् । या यौ सद्यः एव उस्रा शत्रूणां निवारकौ व्युषि व्युष्टौ निशायाः समाप्तौ ज्मः पृथिव्याः अन्तान् पर्यन्तान् उरु उरूणि वरांसि रूपस्यावरकाणि तमांसि च परि परितः युयूषतः पृथक्कुरुतः । अथवा वरांसि तेजांसि तमोनिवारणात् परि युयूषतः विस्तारयतः ॥
“I praise the two leaders of heaven, the presiders over this world; I invoke the Aśvins, glorifying them with sacred hymns, them, who are ever the discomfiture (of foes), who at dawn scatter the investing glooms to the ends of the earth.”
I LAUD the Heroes Twain, this heaven's Controllers: singing with songs of praise I call the Asvins,
Fain in a moment, when the morns are breaking, to part the earth's ends and the spacious regions.
I shall praise the two outstanding men of this heaven; I call upon the Aśvins, singing [/awakening] with my chants—
they who, at the breaking of the ruddy dawn, in a single day seek to encompass the ends of the earth and its broad expanses,
Die Männer preis' ich, dieses Himmels Herrscher, die Ritter ruf' ich, mit Gesängen rauschend, Die bei des Morgens Licht der Erde Enden, den weiten Raum im Flug umspannen wollen.
Ich preise die beiden ausgezeichneten Herren dieses Himmels, die Asvin rufe ich als Frühbeter mit Preisliedern, die sogleich bei Aufgang der Morgenröte die Grenzen der Erde, die weiten Räume zu umspannen suchen.
Я славлю двоих выдающихся повелителей этого неба,
Ашвинов я зову песнями, бодрствуя,
(Тех,) что сразу на восходе зари стремятся охватить
Границы земли, далекие просторы.
ता य॒ज्ञमा शुचि॑भिश्चक्रमा॒णा रथ॑स्य भा॒नुं रु॑रुचू॒ रजो॑भिः । पु॒रू वरां॒स्यमि॑ता॒ मिमा॑ना॒पो धन्वा॒न्यति॑ याथो॒ अज्रा॑न् ॥
ता । य॒ज्ञम् । आ । शुचि॑ऽभिः । च॒क्र॒मा॒णा । रथ॑स्य । भा॒नुम् । रु॒रु॒चुः॒ । रजः॑ऽभिः । पु॒रु । वरां॒सि । अमि॑ता । मिमा॑ना । अ॒पः । धन्वा॑नि । अति॑ । या॒थः॒ । अज्रा॑न् ॥
किंच ता तौ प्रसिद्धावश्विनौ यज्ञम् अस्मदीयं यागम् आ चक्रमाणा अभिचक्रमाणौ शुचिभिः निर्मलैः रजोभिः स्वीयैस्तेजोभिः। ‘रजो रजतेर्ज्योती रज उच्यते' (निरु. ४. १९) इति यास्केनोक्तत्वात् । रथस्य स्वकीयस्य रथस्य भानुं दीप्तिं रुरुचुः रोचयेते । अपि च पुरु बहूनि वरांसि तमोनिवारकाणि तेजांसि अमिता अपरिमितानि मिमाना निर्मिमाणौ अपः उद्दिश्य धन्वानि मरुप्रदेशान् अज्रान् स्वकीयानश्वान् अति याथः अतिक्रामयथः ॥
“Coming to the sacrifice with their bright splendours, they light up the lustre of (their) car; emitting vast and infinite radiance; they drive their horses over deserts (refreshing them) with water.”
Moving to sacrifice through realms of lustre they light the radiance of the car that bears them.
Traversing many wide unmeasured spaces, over the wastes ye pass, and fields, and waters.
While striding to the sacrifice with their gleaming (horses). (The horses) have shone the radiant beam of their chariot through the dusky spaces.
Measuring the many immeasurable expanses, you two drive over the waters, wastelands, and fields,
Zum Opfer eilend mit den lichten Rossen durchdrangen mit des Wagens Glanz die Luft sie; Viel unermessne weite Räum' ermessend geht ihr durch Wasser, trockne Lande, Triften.
Zum Opfer kommend durch die reinen Lüfte ließen sie den Glanz ihres Wagens leuchten. Viele unermeßliche Räume durchmessend fahret ihr über Gewässer, Wüsten, Ebenen.
Приближаясь к жертвоприношению на сверкающих (конях),
Они обычно зажигают блеск (своей) колесницы, (проезжая) через (воздушные) пространства,
Измеряя многие неизмеренные просторы,
Движетесь вы двое через воды, пустыни, луга.
ता ह॒ त्यद्व॒र्तिर्यदर॑ध्रमुग्रे॒त्था धिय॑ ऊहथु॒: शश्व॒दश्वै॑: । मनो॑जवेभिरिषि॒रैः श॒यध्यै॒ परि॒ व्यथि॑र्दा॒शुषो॒ मर्त्य॑स्य ॥
ता । ह॒ । त्यत् । व॒र्तिः । यत् । अर॑ध्रम् । उ॒ग्रा॒ । इ॒त्था । धियः॑ । ऊ॒ह॒थुः॒ । शश्व॑त् । अश्वैः॑ । मनः॑ऽजवेभिः । इ॒षि॒रैः । श॒यध्यै॑ । परि॑ । व्यर्थिः॑ । दा॒शुषः॑ । मर्त्य॑स्य ॥
ता ह तौ खलु उग्रा उग्रावश्विना युवां यत् अरध्रम् असमृद्धं त्यत् वर्तिः यजमानस्य तत् गृहं समर्धयितुं गच्छथः । किंच इत्था इत्थं धियः स्तोतॄन् इषिरैः एषणीयैः काम्यैः मनोजवेभिः मनोवेगैः अश्वैः स्वीयैरश्वैः शश्वत् सर्वदा ऊहथुः स्वर्गं प्रापयथः । मर्त्यस्य मनुष्यस्य दाशुषः यजमानस्य व्यथिः हिंसक: परि शयध्यै परिशयनाय दीर्घनिद्रायै युवाभ्यां क्रियताम् ॥
“Fierce Aśvins, from thhat humble mansion to which (you have repaired), you have ever borne with your desirable horses, as swift as thought, the pious worshippers in some manner (to heaven); let the injurer of the liberal man (be consigned by you) to (final) repose.”
Ye to that bounteous path of yours, ye mighty, have ever borne away our thoughts with horses,
Mind-swift and full of vigour, that the trouble of man who offers gifts might cease and slumber.
When (you drive) this circuit without slackening, o powerful ones. Over and over you have conveyed insights that are right to the point, with your horses
swift as thought and vigorous, in order to circumscribe the wayward course of the pious mortal.
Ihr fuhret stets zur eifervollen Festschar, gewalt'ge mit den Rossen recht zur Andacht, Den geistesschnellen, muntern, um zu ruhen rings bei dem Werk des Mannes, der euch huldigt.
Als solche habt ihr Gewaltige immer wieder diese unermüdliche Umfahrt zu dem darauf rechnenden Sterblichen unternommen, mit den gedankenschnellen eifrigen Rossen, um den Fehltritt des opfernden Sterblichen zu verhüten.
Вот такие, (совершая) тот (свой) объезд, который неутомим, о грозные,
Вы постоянно возите (с собой) истинные молитвы на конях,
Быстрых, как мысль, резвых, чтобы предотвратить
Отклонение смертного, почитающего (вас).
ता नव्य॑सो॒ जर॑माणस्य॒ मन्मोप॑ भूषतो युयुजा॒नस॑प्ती । शुभं॒ पृक्ष॒मिष॒मूर्जं॒ वह॑न्ता॒ होता॑ यक्षत्प्र॒त्नो अ॒ध्रुग्युवा॑ना ॥
ता । नव्य॑सः । जर॑माणस्य । मन्म॑ । उप॑ । भू॒ष॒तः॒ । यु॒यु॒जा॒नस॑प्ती॒ इति॑ यु॒यु॒जा॒नऽस॑प्ती । शुभ॑म् । पृक्ष॑म् । इष॑म् । ऊर्ज॑म् । वह॑न्ता । होता॑ । य॒क्ष॒त् । प्र॒त्नः । अ॒ध्रुक् । युवा॑ना ॥
ता तावश्विनौ युयुजानसप्ती रथे युज्यमानाश्वौ शुभं शोभनं पृक्षम् अन्नम् । ‘पयः पृक्षः' इत्यन्ननामसु पाठात् । इषं पुष्टिम् ऊर्जं रसं च वहन्ता वहन्तौ नव्यसः नवतरस्य जरमाणस्य स्तुतिं कुर्वतः मन्म मननीयं स्तोत्रम् उप भूषतः उपगच्छतः । यद्वा । स्तोत्रसमीपे भवतः । किंच युवाना नित्यतरुणौ तौ होता देवानामाह्वाता अध्रुक् अद्रोग्धा प्रियः प्रत्नः पुराणोऽग्निः यक्षत् यजतु ॥
“Harnessing their horses, bringing excellent food, nourishment, and strength, they approach (to receive) the adoration of their recent worshipper; and may the benevolent ancient invoker of the gods (Agni) sacrifice to the ever youthful (deities).”
So ye, when ye have yoked your chariothorses, come to the hymn of the most recent singer.
Our true and ancient Herald Priest shall bring you, the Youthful, bearing splendour, food, and vigour.
The two attend upon the thoughts of (me), the newer singer, having harnessed their team,
conveying beauty and fortifying power, refreshment and nourishment. The age-old Hotar without deceit shall offer sacrifice to the two youths.
Mit Rossen fahrend nahn sie eifrig achtsam dem Andachtslied des neuesten der Sänger; Herfahrend Schmuck und Labung, Trank und Speise; euch junge ehr der holde, alte Priester.
Sie warten auf das Gebet des jüngsten Frühbeters, wenn sie ihre Rosse angeschirrt haben. Die Jugendlichen, die Schönheit, Lebenskraft, Labsal, Stärkung mitführen, soll der uralte, nie trügende Hotri verehren.
Эти двое, запрягшие скакунов, усиливают
Мысль младшего воспевателя.
(Этих) везущих счастье, питание, жертвенную усладу, силу
Двоих юношей пусть почтит древний безобманный хотар!
ता व॒ल्गू द॒स्रा पु॑रु॒शाक॑तमा प्र॒त्ना नव्य॑सा॒ वच॒सा वि॑वासे । या शंस॑ते स्तुव॒ते शम्भ॑विष्ठा बभू॒वतु॑र्गृण॒ते चि॒त्ररा॑ती ॥
ता । व॒ल्गू । द॒स्रा । पु॒रु॒शाक॑ऽतमा । प्र॒त्ना । नव्य॑सा । वच॑सा । आ । वि॒वा॒से॒ । या । शंस॑ते । स्तु॒व॒ते । शम्ऽभ॑विष्ठा । ब॒भू॒वतुः॑ । गृ॒ण॒ते । चि॒त्ररा॑ती॒ इति॑ चि॒त्रऽरा॑ती ॥
या यौ शंसते शस्त्रैः स्तुतिं कुर्वते स्तुवते स्तोत्रैः स्तुतिं कुर्वते जनाय शंभविष्ठा अतिशयेन सुखस्य भावयितारौ अतिशयेन सुखस्वरूपौ वा गृणते स्तोत्रशस्त्रव्यतिरिक्तलौकिकस्तुतिभिः स्तुवते च चित्रराती विचित्रदानौ बभूवतुः ता तौ वल्गू वलनशीलौ रुचिरौ वा पुरुशाकतमा अतिशयेन बहुकर्माणौ बहुसहायौ वा प्रत्ना प्रत्नौ पुराणौ। 'प्रत्नं प्रदिवः' इति पुराणनामसु पाठात् । दस्रा दर्शनीयौ अश्विनौ नव्यसा नवतरेण वचसा स्तुत्या आ विवासे परिचरामि ॥ ॥१॥
“I worship with a new hymn those two quick-moving good-looking ancient (Aśvins), the achievers of many exploits, who are the givers of great felicity to him who prays to (them), or praises (them); the bestowers of wondrous gifts on him who adores (them).”
With newest hymn I call those Wonder-Workers, ancient and brilliant, and exceeding mighty,
Bringers of bliss to him who lauds and praises, bestowing varied bounties on the singer.
The two, obliging and skillful, best endowed with many abilities—those age-old ones do I seek to attract here with my newer speech—
those two who become most wealful for the reciter and praiser,
providing bright gifts to the singer.
Die schönen, hehren, die an Kräften reichsten, die alten ehr' ich mit dem neusten Liede, Die hülfreich stets dem Dichter, der sie rühmte, dem Sänger reich an schönen Gaben waren.
Die schönen, meisterlichen, vielvermögendsten uralten Asvin bitte ich mit neuester Rede her, die dem Vortragenden und Lobsingenden am meisten gewogen sind und dem Preisenden blinkende Gaben bringen.
Этих двоих милых, чудесных, самых всемогущих
Древних (Ашвинов) я хочу привлечь к себе речью поновее,
(Тех.) которые больше всего благоволят к произносящему, восхваляющему,
Воспевающему, несут (ему) самые яркие дары.
ता भु॒ज्युं विभि॑र॒द्भ्यः स॑मु॒द्रात्तुग्र॑स्य सू॒नुमू॑हथू॒ रजो॑भिः । अ॒रे॒णुभि॒र्योज॑नेभिर्भु॒जन्ता॑ पत॒त्रिभि॒रर्ण॑सो॒ निरु॒पस्था॑त् ॥
ता । भु॒ज्युम् । विऽभिः॑ । अ॒त्ऽभ्यः । स॒मु॒द्रात् । तुग्र॑स्य । सू॒नुम् । ऊ॒ह॒थुः॒ । रजः॑ऽभिः । अ॒रे॒णुऽभिः॑ । योज॑नेभिः । भु॒जन्ता॑ । प॒त॒त्रिऽभिः॑ । अर्ण॑सः । निः । उ॒पऽस्था॑त् ॥
ता तावश्विनौ युवां तुग्रस्य सूनुं भुज्युं भुज्युनामकं समुद्रमध्ये भग्ननावं भुजन्ता रक्षन्तौ अरेणुभिः रेणुरहितैः आन्तरिक्षैः रजोभिः मार्गैः योजनेभिः रथयुक्तैः पतत्रिभिः पतनवद्भिः विभिः अश्वैः अर्णसः जलस्य उपस्थात् योनेः समुद्रात् अद्भ्यः नि: ऊहथुः निरगमयतम् । समुद्रादद्भ्य इति प्रयोगो मातुर्ग्रहाद्गच्छतीतिवत् ॥
“They bore up from te waters, from the ocean, by the winged horses attached to their car, (passing) by roads unsoiled by dust, Bhujyu, the son of Tugra; they (bore them) from out of the lap of the water.”
So ye, with birds, out of the sea and waters bore Bhujyu, son of Tugra, through the regions.
Speeding with winged steeds through dustless spaces, out of the bosom of the flood they bore him.
You two with your birds conveyed Bhujyu, the son of Tugra, from the waters, from the sea, through the airy realms,
through dustless treks, bending (him) away from the lap of the flood with your winged ones.
Ihr fuhrt den Budschju aus des Meeres Fluten, des Tugra Sohn mit Vögeln durch die Lüfte, Die unbestäubten, mit den Flügelrossen, heraus ihm helfend aus dem Schooss der Meerflut.
Ihr fuhret des Tugra Sohn, den Bhujyu, mit euren Vogelrossen aus dem Wasser, dem Meere durch die Lüfte, die staublosen Wegestrecken benutzend, mit den geflügelten aus dem Schoße der Flut.
Вы оба Бхуджью, сына Тугры, вывезли
На птицах из вод, из океана, по воздушным просторам,
Пользуясь путями, лишенными пыли,
На крылатых (конях) из недр пучины.
वि ज॒युषा॑ रथ्या यात॒मद्रिं॑ श्रु॒तं हवं॑ वृषणा वध्रिम॒त्याः । द॒श॒स्यन्ता॑ श॒यवे॑ पिप्यथु॒र्गामिति॑ च्यवाना सुम॒तिं भु॑रण्यू ॥
वि । ज॒युषा॑ । र॒थ्या॒ । या॒त॒म् । अद्रि॑म् । श्रु॒तम् । हव॑म् । वृ॒ष॒णा॒ । व॒ध्रि॒ऽम॒त्याः । द॒श॒स्यन्ता॑ । श॒यवे॑ । पि॒प्य॒थुः॒ । गाम् । इति॑ । च्य॒वा॒ना॒ । सु॒ऽम॒तिम् । भु॒र॒ण्यू॒ इति॑ ॥
रथ्या हे रथारूढावश्विनौ जयुषा जयशीलेन रथेन अद्रिं मार्गे स्थितं पर्वतं वि यातं व्यबाधेथाम् । यातिरत्र वधकर्मा । तथा च निगमान्तरं -- विभिन्दुना नासत्या रथेन वि पर्वताँ अजरयू अयातम्' (ऋ. सं. १. ११६. २०) इति । वृषणा कामानां वर्षितारौ वध्रिमत्याः पुत्रार्थिन्याः हवम् आह्वानं श्रुतं शृणुतम् । दशस्यन्ता स्तोतृभ्यः कामान् प्रयच्छन्तौ शयवे युवां स्तुवते गां निवृत्तप्रसवां पिप्यथुः क्षीरेणाप्याययतम् । तथा च निगमान्तरं - 'शयवे चिन्नासत्या शचीभिर्जसुरये स्तर्यं पिप्यथुर्गाम्' (ऋ. सं. १.११६.२२) इति । इति इत्थं सुमतिं सुष्टुतिं च्यवाना गच्छन्तौ भुरण्यू सर्वत्र गन्तारौ यज्ञस्य भर्तारौ वा भवतम् ॥
“Riders in your car, you have penetrated the mountain by your triumphant chariot; showerers (of benefits) you heard the invocation of Vadhrimatī; you have nourished, bountiful givers, the cow of Śayu-- and in this manner displaying benevolence are you everywhere present.”
Victors, car-borne, ye rent the rock asunder: Bulls, heard the calling of the eunuch's consort.
Bounteous, ye filled the cow with milk for Sayu: thus, swift and zealous Ones, ye showed your favour.
With your victorious (chariot), you charioteers drove through the rock; you harkened to the call of Vadhrīmatī, o bulls.
Showing favor to Śayu, you made his cow swell. Thus (did you show) your benevolence, you stirring and bustling ones.
Siegreich durchdringt den Fels ihr, Wagenlenker, vernahmt der Vadhrimati Ruf, ihr Helden, Zu Lieb' dem Çaju liesst die Kuh ihr schwellen, so eure Gunst erweisend, o ihr regen.
Mit dem siegreichen Wagen fuhret ihr Wagenlenker durch den Fels; ihr Bullen erhörtet den Ruf der Vadhrimati. Dem Sayu wart ihr gefällig und habt seine Kuh milchreich gemacht. Also erwieset ihr euer Wohlwollen, ihr Cyavana´s, ihr Eilige.
На победной (колеснице), о двое колесничих, вы проехали сквозь скалу.
Вы услышали зов Вадхримати, о два быка.
Оказывая милость Шаю, вы сделали набухшей (от молока его) корову.
Так, о двое подвижных, деятельных, (вы проявили) благожелательность.
यद्रो॑दसी प्र॒दिवो॒ अस्ति॒ भूमा॒ हेळो॑ दे॒वाना॑मु॒त म॑र्त्य॒त्रा । तदा॑दित्या वसवो रुद्रियासो रक्षो॒युजे॒ तपु॑र॒घं द॑धात ॥
यत् । रो॒द॒सी॒ इति॑ । प्र॒ऽदिवः॑ । अस्ति॑ । भूमा॑ । हेळः॑ । दे॒वाना॑म् । उ॒त । म॒र्त्य॒ऽत्रा । तत् । आ॒दि॒त्याः॒ । व॒स॒वः॒ । रु॒द्रि॒या॒सः॒ । र॒क्षः॒ऽयुजे॑ । तपुः॑ । अ॒घम् । द॒धा॒त॒ ॥
रोदसी हे द्यावापृथिव्यौ हे आदित्या: हे वसवः रुद्रियासः हे रुद्रपुत्रा मरुतः मर्त्यत्रा मर्त्येषु अश्विनोः परिचारकेषु देवानां यत् हेळ: क्रोधः भूम महान् अस्ति तत् हेळ: तपुः तापकं रक्षोयुजे रक्षोभिर्युक्ताय रक्षसां स्वामिने प्रेरकाय वा अघम् आहन्तृ दधात कुरुत । अथवा रक्षोयुजे रक्षोभिर्युक्ताय यज्वने अघमाहन्तृ कुरुत ॥
“Heaven and Earth, Ādiyas, Vasus, Maruts, rende that dread ange of the gods which (has) of old (been directed) against mortals, destructive and fatal to him who is associated with the rākṣasas.”
Whate'er from olden time, Heaven, Earth! existeth great object of the wrath of Gods and mortals,
Make that, Adityas, Vasus, sons of Rudra, an evil brand to one allied with demons.
O world-halves, the anger of gods and among mortals that exists from of old on earth,
direct that evil heat at the yokemate of demons, o Ādityas, Vasus, and Rudriyas.
Welch Zorn der Götter, o ihr Welten beide, von Alters her auf der Erde ruht und auf den Menschen, den werfet, o Aditja's, Vasu's, Rudra's, auf den Gefährten der Nachtgeister, die heisse Plage.
Den Groll der Götter und bei den Sterblichen, der seit lange reichlich vorhanden ist, o Himmel und Erde, den machet, o Aditya´s, Vasu´s, Rudasöhne, zur bösen Glut für den, der mit dem Unhold verbündet ist.
(Тот) гнев богов и (тот, что) среди смертных,
Который, о две половины вселенной, от века существует на земле,
Его, о Адитьи, Васу, сыновья Рудры,
Превратите в злую головню для того, кто связан с ракшасом!
य ईं॒ राजा॑नावृतु॒था वि॒दध॒द्रज॑सो मि॒त्रो वरु॑ण॒श्चिके॑तत् । ग॒म्भी॒राय॒ रक्ष॑से हे॒तिम॑स्य॒ द्रोघा॑य चि॒द्वच॑स॒ आन॑वाय ॥
यः । ई॒म् । राजा॑नौ । ऋ॒तु॒ऽथा । वि॒ऽदध॑त् । रज॑सः । मि॒त्रः । वरु॑णः । चिके॑तत् । ग॒म्भी॒राय॑ । रक्ष॑से । हे॒तिम् । अ॒स्य॒ । द्रोघा॑य । चि॒त् । वच॑से । आन॑वाय ॥
यः नरः रजसः समस्तस्य लोकस्य । ‘लोका रजांस्युच्यन्ते' इति यास्केनोक्तत्वात् । राजानौ ईम् एतौ अश्विनौ ऋतुथा काले काले विदधत् परिचरति तं मित्रो वरुणः च चिकेतत् जानीयात् । मित्रवरुणप्रभृतयो" देवा एनं विदुरित्यर्थः । किंचायं परिचारकः गम्भीराय महाबलाय रक्षसे राक्षसाय हेतिं घातकमायुधम् अस्य अस्यति । क्षिपति । प्रथमपुरुषस्य मध्यमपुरुषेण व्यत्ययः । द्रोघाय अभिद्रोहात्मकाय आनवाय मनुष्यसंबन्धिने वचसे चित् वचनायैव हेतिमस्यति । मनुष्याणामभिद्रोहाय एनम् आस्कन्दतीति ॥
“Mitra and Varuṇa recognize him who of all the world worships the royal (Aśvins) in due season; he hurls his weapon against the strong rākṣasa, against the malignant menaces of man.”
May he who knows, as Varuna and Mitra, air's realm, appointing both the Kings in season,
Against the secret fiend cast forth his weapon, against the lying words that strangers utter.
Which (one of) the two kings, Mitra or Varuṇa, will keep watch over the airy realm, regulating it according to the proper sequence—
hurl your missile at the deep-embedded demonic power and also at the deceitful speech of the Anu people.
Wer zu den rechten Zeiten sie [Mitra und Varuna] als die beiden Könige bedient (?) – – Auf den Luftraum achte Mitra und Varuna (?) – – Schleudre [o Rudra] deine Lanze auf das tiefe Nachtgespenst, auf jede trügerische menschliche Rede.
Wer auch von euch beiden, Mitra oder Varuna, - die beiden Könige des Luftreiches - ihn entdeckt, je zu seiner Zeit schaltend, wirf du das Geschoß nach dem versteckten Unhold, auf den gar verlorenen Anuiden.
Кто правит в соответствии с порядком, (а именно,) два царя:
Митра (или) Варуна, (и) озирает воздушный простор -
Пусть швырнет он дротик в затаившегося в глубине ракшаса,
В потомка Ану с совсем лживой речью!
अन्त॑रैश्च॒क्रैस्तन॑याय व॒र्तिर्द्यु॒मता या॑तं नृ॒वता॒ रथे॑न । सनु॑त्येन॒ त्यज॑सा॒ मर्त्य॑स्य वनुष्य॒तामपि॑ शी॒र्षा व॑वृक्तम् ॥
अन्त॑रैः । च॒क्रैः । तन॑याय । व॒र्तिः । द्यु॒ऽमता॑ । आ । या॒त॒म् । नृ॒ऽवता॑ । रथे॑न । सनु॑त्येन । त्यज॑सा । मर्त्य॑स्य । व॒नु॒ष्य॒ताम् । अपि॑ । शी॒र्षा । व॒वृ॒क्त॒म् ॥
हे अश्विनौ अन्तरैः अनिकृष्टैः चक्रैः युक्तेन द्युमता दीप्तिमता नृवता नेत्रा सारथिना युक्तेन । यद्वा । अश्वयुक्तेन । 'पतङ्गाः नरः' (नि. १. १४. २२ ) इत्यश्वनामसु पाठात् । रथेन वर्तिः अस्माकं गृहं तनयाय तनयं दातुम् आ यातम् । अपि च सनुत्येन तिरोहितेन त्यजसा क्रोधेन । 'हृणिः त्यजः' इति क्रोधनामसु पाठात्। मर्त्यस्य मनुष्यस्य वनुष्यतां बाधमानानाम् । 'वनुष्यतिर्हन्तिकर्मा' इति यास्केनोक्तत्वात् । शीर्षा शिरांसि अपि ववृक्तं प्रवृक्तम् ॥
“Come with your shining and well-guided chariot, (fitted) with excellen wheels, to our dwelling, (to bestow upon us) male offspring; cut off with secret indignation the heads of those obstructing (the adoration) of the mortal (who worships you).”
Come to our home with friendly wheels, for offipring; come on your radiant chariot rich in heroes.
Strike off, ye Twain, the heads of our assailants who with man's treacherous attack approach us.
With your wheels drawing nearer, with your heaven-bright chariot with its superior men, do you two drive your circuit for our lineage (to prosper),
because of the distant dereliction of a(nother) mortal. Chop off the heads of the rapacious ones.
Mit nah'nden Rädern und mit lichtem Wagen, der Helden fährt, kommt her zu unsrer Stätte, Mit weithin reichendem Geschoss des Menschen schiesst ab die Köpfe derer, die uns feind sind.
Unternehmet eure Umfahrt auf dem glänzenden, männertragenden Wagen mit den inneren Rädern für unser Geschlecht. Beladet mit der heimlichen Schuld des Sterblichen die Häupter der Neider!
Совершите объезд ради (нашего) потомства на сверкающей
Колеснице, несущей мужей, с колесами, приближающимися (к нам)!
Оружием против смертного, достающим далеко,
Снесите головы завистников!
आ प॑र॒माभि॑रु॒त म॑ध्य॒माभि॑र्नि॒युद्भि॑र्यातमव॒माभि॑र॒र्वाक् । दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒द्गोम॑तो॒ वि व्र॒जस्य॒ दुरो॑ वर्तं गृण॒ते चि॑त्रराती ॥
आ । प॒र॒माभिः॑ । उ॒त । म॒ध्य॒माभिः॑ । नि॒युत्ऽभिः॑ । या॒त॒म् । अ॒व॒माभिः॑ । अ॒र्वाक् । दृ॒ळ्हस्य॑ । चि॒त् । गोऽम॑तः । वि । व्र॒जस्य॑ । दुरः॑ । व॒र्त॒म् । गृ॒ण॒ते । चि॒त्र॒रा॒ती॒ इति॑ चित्रऽराती ॥
हे अश्विनौ परमाभिः उत्कृष्टाभिः उत अपि च मध्यमाभिः अनुत्कृष्टाभिः अवमाभिः निकृष्टाभिश्च नियुद्भिः वाहैः अर्वाक् अस्मदभिमुखम् आ यातम् । दृळ्हस्य चित् दृढापिधानस्यापि गोमतः गोयुक्तस्य व्रजस्य गोष्ठस्य दुरः द्वाराणि वि वर्तं विवृणुतम् । किंच गृणते स्तुवते मह्यं चित्रराती विचित्रदानौ भवतम् ॥ ॥२॥
“Come down, whether with the most excellent, or middling, or inferior Niyut steeds; set upon the doors of the fast-shut stall of the cattle; eb bountiful to him who praises you.”
Come hitherward to us with teams of horses, the highest and the midmost and the lowest.
Bountiful Lords, throw open to the singer doors e'en of the firm-closed stall of cattle.
Drive here with your highest and midmost teams, this way with your lowest. Open the doors of the cattle pen, even though they are shut fast, you who provide bright gifts for the singer.
Kommt nah herbei mit euren Wagenzügen, den höchsten, mit den untersten und mittlern; Schliesst auf die Thüren auch des festen Stalles der Kühe, reich an Gaben für den Sänger.
Kommet mit der höchsten Zahl, mit der mittleren, mit der niedrigsten Zahl von Gespannen näher! Öffnet die Tore auch der verschlossenen Kuhhürde für den Sänger, ihr Geber blinkender Gaben!
На дальних и на средних
Упряжках и на ближних приезжайте в наши края!
Раскройте для воспевателя врата, о обладатели ярких даров,
Даже у крепкого загона, полного коров!