Sukta 7.3
ऋषिवसिष्ठः
देवताअग्निः
मन्त्र10
छन्दत्रिष्टुप्
अ॒ग्निं वो॑ दे॒वम॒ग्निभि॑: स॒जोषा॒ यजि॑ष्ठं दू॒तम॑ध्व॒रे कृ॑णुध्वम् । यो मर्त्ये॑षु॒ निध्रु॑विॠ॒तावा॒ तपु॑र्मूर्धा घृ॒तान्न॑: पाव॒कः ॥
अ॒ग्निम् । वः॒ । दे॒वम् । अ॒ग्निऽभिः॑ । स॒ऽजोषाः॑ । यजि॑ष्ठम् । दू॒तम् । अ॒ध्व॒रे । कृ॒णु॒ध्व॒म् । यः । मर्त्ये॑षु । निऽध्रु॑विः । ऋ॒तऽवा॑ । तपुः॑ऽमूर्धा । घृ॒तऽअ॑न्नः । पा॒व॒कः ॥
हे देवाः वः यूयं देवं द्योतमानम् अग्निभिः अन्यैरग्निभिः सजोषाः सजोषसं सहितम् । द्वितीथार्थे प्रथमा । यजिष्ठं यष्टृतमम् अग्निम् अध्वरे कौटिल्यरहिते यज्ञे दूतं कृणुध्वं कुरुत । यः अग्निर्देवोऽपि सन् मर्त्येषु निध्रुविः नितरां ध्रुवस्तिष्ठति ऋतावा यज्ञवान् सत्यवान् वा तपुर्मूर्धा तापकतेजाः घृतान्नः पावकः शोधकश्च भवति ॥
“Appoint (gods) the most adorable, divine Agni, consentient with (all other) fires, your messenger at thesacrifice; him who is permanently present among men, the observer of truth, who is crowned with flame, thepurifier, whose food is butter.”
ASSOCIATE with fires, make your God Agni envoy at sacrifice, best skilled in worship,
Established firm among mankind, the Holy, flame-crowned and fed with oil, the Purifier.
Make the god Agni along with the fires your best sacrificing messenger in the rite—
he who is firmly established among mortals and possessing the truth, the pure one with burning head, with ghee as his food.
Mit euren Feuern machet euch Gott Agni zum Boten, der beim Fest am besten opfert, Der bei den Menschen treugesinnt und heilig mit Glut am Haupte flammend Butter speiset.
Machet den Gott Agni im Verein mit den anderen Agni´s, den Bestopfernden, zu eurem Boten bei dem Gottesdienst, der bei den Sterblichen seßhaft ist, der Wahrhaftige, Glutköpfige, Schmalzessende, Reine!
Бога Агни в единении с (другими) Агни
Лучше всех жертвующего, сделайте вашим вестником на обряде,
(Того,) кто прочно укоренен среди смертных, предан закону,
Пламенноглавого, с пищей из жира, чистого!
प्रोथ॒दश्वो॒ न यव॑सेऽवि॒ष्यन्य॒दा म॒हः सं॒वर॑णा॒द्व्यस्था॑त् । आद॑स्य॒ वातो॒ अनु॑ वाति शो॒चिरध॑ स्म ते॒ व्रज॑नं कृ॒ष्णम॑स्ति ॥
प्रोथ॑त् । अश्वः॑ । न । यव॑से । अ॒वि॒ष्यन् । य॒दा । म॒हः । स॒म्ऽवर॑णात् । वि । अस्था॑त् । आत् । अ॒स्य॒ । वातः॑ । अनु॑ । वा॒ति॒ । शो॒चिः । अध॑ । स्म॒ । ते॒ । व्रज॑नम् । कृ॒ष्णम् । अ॒स्ति॒ ॥
यवसे घासे अविष्यन् भक्षयन् प्रोथत् शब्दं कुर्वन् संचरन् वा अश्वो न अश्व इव महः महतः संवरणात् निरोधात् दावरूपोऽग्निः यदा व्यस्थात संततेषु वृक्षेषु वितिष्ठते आत् तदा अस्य अग्नेः शोचिः अर्चिः अनु वातः वाति । अथ प्रत्यक्षस्तुतिः । अध अनन्तरं हे अग्ने ते तव व्रजनं वर्त्म कृष्णमस्ति भवति । स्म इति पूरणः ॥
“When, like a neighing steed about to feed upon the forage, (Agni) springs up from the vast-enclosing(forest) then the wind fans his flame; and black, (Agni), is your course.”
Like a steed neighing eager for the pasture, when he hath stepped forth from the great enclosure:
Then the wind following blows upon his splendour, and, straight, the path is black which thou hast travelled.
He has snorted like a hungry horse in his pasture, when he has stood free of his great enclosure.
Then the wind fans his flame, and as always your track is black.
Gleich wie ein Ross, das nach dem Grase lechzet, so schnauft' er, als vom grossen Herd er aufbrach; Dann wehet seiner Flamme nach der Windzug; und alsobald ist schwarz auch deine Strasse.
Er schnaubt freßlustig wie ein Roß auf der Weide, wenn es aus dem großen Gehege ausgekommen ist. Dann weht der Wind, hinter seiner Flamme her, und schwarz ist dann seine Bahn.
Он храпит, словно конь на лугу, жадный (до еды),
Когда он вырвался из большого загона.
Тут веет ветер следом за его пламенем,
И черным бывает твой путь.
उद्यस्य॑ ते॒ नव॑जातस्य॒ वृष्णोऽग्ने॒ चर॑न्त्य॒जरा॑ इधा॒नाः । अच्छा॒ द्याम॑रु॒षो धू॒म ए॑ति॒ सं दू॒तो अ॑ग्न॒ ईय॑से॒ हि दे॒वान् ॥
उत् । यस्य॑ । ते॒ । नव॑ऽजातस्य । वृष्णः॑ । अग्ने॑ । चर॑न्ति । अ॒जराः॑ । इ॒धा॒नाः । अच्छ॑ । द्याम् । अ॒रु॒षः । धू॒मः । ए॒ति॒ । सम् । दू॒तः । अ॒ग्ने॒ । ईय॑से । हि । दे॒वान् ॥
हे अग्ने नवजातस्य नवप्रादुर्भावस्य वृष्णः वर्षितुः यस्य ते तव अजराः जरारहिता ज्वालाः इधानाः उत् चरन्ति उद्गच्छन्ति अस्य अरुषः आरोचमानः धूमः द्याम् अच्छ दिवमभि एति गच्छति । हे अग्ने त्वं दूतः सन् देवान् सम् ईयसे हि संप्राप्नोषि च ॥
“The kindled undecaying flames of you, the newly born, the showerer, rise up; the luminous smokespreads along the sky; and you, Agni, proceed as their messenger to the gods.”
From thee a Bull but newly born, O Agni, the kindled everlasting flames rise upward.
Aloft to heaven thy ruddy smoke ascendeth: Agni, thou speedest to the Gods as envoy.
You the new-born bull, o Agni, whose ageless (flames), being kindled, climb upward—
your ruddy smoke goes toward heaven, for as our messenger, o Agni, you speed to the gods.
O Agni, dessen ewig junge Flammen, des neugebornen Stieres, aufwärts wandern; Zum Himmel auf erhebt dein rother Rauch sich; denn du als Bote eilest zu den Göttern.
Wenn von dir, Agni, dem neugeborenen Stiere, die alterlosen Flammen entzündet aufsteigen, so geht der rötliche Rauch zum Himmel, denn du, Agni, suchest als Bote die Götter insgesamt auf;
Когда от тебя, новорожденного быка,
О Агни, устремляются вверх нестареющие зажженные (языки пламени),
К небу идет алый дым:
Ведь ты, о Агни, вестником отправляешься к богам.
वि यस्य॑ ते पृथि॒व्यां पाजो॒ अश्रे॑त्तृ॒षु यदन्ना॑ स॒मवृ॑क्त॒ जम्भै॑: । सेने॑व सृ॒ष्टा प्रसि॑तिष्ट एति॒ यवं॒ न द॑स्म जु॒ह्वा॑ विवेक्षि ॥
वि । यस्य॑ । ते॒ । पृ॒थि॒व्याम् । पाजः॑ । अश्रे॑त् । तृ॒षु । यत् । अन्ना॑ । स॒म्ऽअवृ॑क्त । जम्भैः॑ । सेना॑ऽइव । सृ॒ष्टा । प्रऽसि॑तिः । ते॒ । ए॒ति॒ । यव॑म् । न । द॒स्म॒ । जु॒ह्वा॑ । वि॒वे॒क्षि॒ ॥
हे अग्ने यस्य दावरूपस्य ते तव पाजः तेजः पृथिव्यां भूम्यां तृषु क्षिप्रं वि अश्रेत् विश्रयति यत् यदा अन्नानि काष्ठादीनि जम्भैः दन्तैः । ज्वालाभिरित्यर्थः । समवृक्त वृङ्क्ते खादति । तथा सेनेव सृष्टा उद्युक्ता ते तव प्रसितिः ज्वाला एति गच्छति । दस्म हे दर्शनीयाग्ने त्वं यवं न यवमिव जुह्वा ज्वालया विवेक्षि काष्ठादीनि भक्षयसि व्याप्नोषि वा ॥
“The light of whom quickly spreads over the earth when with his teeth (of flame) he devours his food;your blaze rushes along like a charging host, when Agni, of goodly aspect, you spread with your flame (amongthe trees) as if (they were) barley.”
Thou whose fresh lustre o'er the earth advanceth when greedily with thy jaws thy food thou eatest.
Like a host hurried onward comes thy lasso: fierce, with thy tongue thou piercest, as 'twere barley.
You whose leading edge has spread out upon the earth when it has hungrily encircled its food with its jaws—
your advance comes like a loosed weapon; wondrous one, you work over (the wood) like barley with your tongue.
Du, dessen Lichtschein durch die Erde hinschritt, als gierig kauend Speisen du zermalmtest, Du dringst voran gleich dem entsandten Pfeile, du hehrer trennst wie Korn sie mit der Zunge.
Sobald deine Erscheinung auf der Erde sich breit macht, wenn sie gierig die Speisen mit den Fangzähnen gepackt hat, so geht dein Anlauf wie ein losgelassenes Heer. Wie das Roß die Gerste vertilgest du Meister das Holz mit der Zunge.
Ты, чей огненный столп укрепился на земле,
Когда он жадно схватил клыками еду, –
Твое продвижение идет, как выпущенное войско.
Словно (конь-) ячмень, ты, чудесный, пожираешь языком (деревья).
तमिद्दो॒षा तमु॒षसि॒ यवि॑ष्ठम॒ग्निमत्यं॒ न म॑र्जयन्त॒ नर॑: । नि॒शिशा॑ना॒ अति॑थिमस्य॒ योनौ॑ दी॒दाय॑ शो॒चिराहु॑तस्य॒ वृष्ण॑: ॥
तम् । इत् । दो॒षा । तम् । उ॒षसि॑ । यवि॑ष्ठम् । अ॒ग्निम् । अत्य॑म् । न । म॒र्ज॒य॒न्त॒ । नरः॑ । नि॒ऽशिशा॑नाः । अति॑थिम् । अ॒स्य॒ । योनौ॑ । दी॒दाय॑ । शो॒चिः । आऽहु॑तस्य । वृष्णः॑ ॥
यविष्ठं युवतमम् अतिथिम् अतिथिवत् पूज्यं तमित् तमेव अग्निं दोषा दोषायां रात्रौ उषसि वासरेऽपि तम् एव अस्य अग्नेः योनौ स्थाने आहवनीयायतने धिष्ण्ये वा निशिशानाः दीपयन्तः नरः मनुष्याः अत्यं न सततगमनयुक्तं वोढारमश्वमिव मर्जयन्त परिचरन्ति । आहुतस्य च 'वृष्णः कामानां वर्षितुरग्नेस्तस्य शोचिः ज्वाला दीदाय दीप्यते ॥ ॥ ३ ॥
“Men cherish that youthful Agni at evening and at dawn, as (they tend) a horse; lighting him as a guestin his proper station; the radiance of the showerer (of benefits), to whom the oblation is offered, shines brightly.”
The men have decked him both at eve and morning, Most Youthful Agni, as they tend a courser.
They kindle him, a guest within his dwelling: bright shines the splendour of the worshipped Hero.
In the evening and at dawn our men groom just that very young Agni like a stallion,
sharpening their guest in his womb. His flame shines when the bull is offered oblations.
Ihn striegelten am Abend und am Morgen, den jüngsten Agni, wie ein Ross die Männer, Den Gast in seinem eignen Sitz entflammend; es glänzt die Flamme des getränkten Stieres.
Ihn putzen die Männer abends, ihn am Morgen, den jüngsten Agni wie ein Rennpferd, indem sie dem Gast an seiner Geburtsstätte Appetit machen. Es leuchtet seine Flamme, wenn der Bulle mit Schmalz begossen ist.
Это его вечером, его на рассвете – самого юного
Агни начищают мужи, словно скакового коня,
Усиливая гостя в его исконном месте.
Горит пламя, когда быка поливают (жиром).
सु॒सं॒दृक्ते॑ स्वनीक॒ प्रती॑कं॒ वि यद्रु॒क्मो न रोच॑स उपा॒के । दि॒वो न ते॑ तन्य॒तुरे॑ति॒ शुष्म॑श्चि॒त्रो न सूर॒: प्रति॑ चक्षि भा॒नुम् ॥
सु॒ऽस॒न्दृक् । ते॒ । सु॒ऽअ॒नी॒क॒ । प्रती॑कम् । वि । यत् । रु॒क्मः । न । रोच॑से । उ॒पा॒के । दि॒वः । न । ते॒ । त॒न्य॒तुः । ए॒ति॒ । शुष्मः॑ । चि॒त्रः । न । सूरः॑ । प्रति॑ । च॒क्षि॒ भा॒नुम् ॥
स्वनीक हे सुतेजस्काग्ने त्वं यत् यदा रुक्मो न सूर्य इव । सुवर्णमिव वा । उपाके अन्तिके वि रोचसे विशेषेण दीप्यसे तदा ते तव प्रतीकं रूपमङ्गं वा सुसंदृक् सुसंदर्शनं भवति । किंच ते तव शुष्मः दिवः अन्तरिक्षात् तन्यतुः न अशनिरिव एति निर्गच्छति । चित्रः दर्शनीयः सूरः न सूर्य इव भानुं स्वां दीप्तिं प्रति चक्षि प्रदर्शयसि ॥
“Resplendent Agni, when you shine nigh at hand like gold, your appearance is beautiful; your mightissues like the thunderbolt from the firmament, and like the wonderful sun, you display your lustre.”
O fair of face, beautiful is thine aspect when, very near at hand, like gold thou gleamest,
Like Heaven's thundering roar thy might approaches, and like the wondrous Sun thy light thou showest.
Your visage is lovely to see, o you of lovely face, when, like a jewel, you glow nearby.
Your outburst comes like heaven’s thunder. Like the shimmering sun, show your radiant beam.
Schön glänzend ist, o schöner, dein Erscheinen, wenn du wie Gold erstrahlest in der Nähe; Wie Himmels Donner geht einher dein Brausen, gleich heller Sonne lässt dein Licht du strahlen.
Schön zu schauen ist deine Vorderseite, du Schöngesichtiger, wenn du wie ein Goldschmuck in der Nähe glänzest. Wie des Himmels Donner kommt dein Ungestüm; wie die prangende Sonne offenbare deinen Glanz!
Приятен на вид твой облик, о прекрасноликий,
Когда ты сверкаешь вблизи, как золотое украшение.
Как гром с неба, настигает твое неистовство.
Словно яркое солнце, ты являешь сияние.
यथा॑ व॒: स्वाहा॒ग्नये॒ दाशे॑म॒ परीळा॑भिर्घृ॒तव॑द्भिश्च ह॒व्यैः । तेभि॑र्नो अग्ने॒ अमि॑तै॒र्महो॑भिः श॒तं पू॒र्भिराय॑सीभि॒र्नि पा॑हि ॥
यथा॑ । वः॒ । स्वाहा॑ । अ॒ग्नये॑ । दाशे॑म । परि॑ । इळा॑भिः । घृ॒तव॑त्ऽभिः । च॒ । ह॒व्यैः । तेभिः॑ । नः॒ । अ॒ग्ने॒ । अमि॑तैः । महः॑ऽभिः । श॒तम् । पूः॒ऽभिः । आय॑सीभिः । नि । पा॒हि॒ ॥
हे अग्ने अग्नये अग्रस्य नेत्रे वः तुभ्यं स्वाहा स्वाहुतं हविः । किंच यथा वयम् इळाभिः । गोभिर्गोविकारैः क्षीरादिभिः घृतवद्भिः घृतसहितैः हव्यैः पुरोडाशादिभिः च दाशेम परिचरेम तथा त्वमपि तेभिः प्रसिद्धैः अमितैः अपरिमितैः महोभिः तेजोभिः शतम् अपरिमिताभिः आयसीभिः हिरण्मयीभिः । “ रुक्मम् अयः' इति हिरण्यनामसु पाठात् । पूर्भिः नगरीभिरिव नः अस्मान् नि पाहि नितरां रक्ष ॥
“When we present to you, Agni, the sacred offerings with oblations mixed with butter and milk, thenprotect us with those vast unbounded, innumerable golden cities and metals.”
That we may worship, with your Hail to Agni! with sacrificial cakes and fat oblations,
Guard us, O Agni, with those boundless glories as with a hundred fortresses of iron.
In order that with our svāhā-call we would serve Agni for you all with libations and ghee-drenched oblations,
protect us, Agni, by these immeasurable powers (of yours) and by your hundred metal strongholds.
Wie gern mit Heilruf wir dem Agni dienen, mit Tränken rings und butterreichen Opfern, So schirm durch diese unermessnen Strahlen, o Agni, uns mit hundert ehrnen Burgen.
Auf daß wir unter Svaharuf für euch den Agni mit Idaspenden und schmalzreichen Opfergaben beschenken können, schütze uns, Agni, mit diesen unermeßlichen Mächten, mit hundert ehernen Burgen.
Чтобы мы могли почитать для вас Агни (под возглас) Свага!
Укрепляющими напитками и возлияниями, богатыми жиром, -
О Агни, этими неизмеримыми силами,
Сотней железных крепостей защити нас!
या वा॑ ते॒ सन्ति॑ दा॒शुषे॒ अधृ॑ष्टा॒ गिरो॑ वा॒ याभि॑र्नृ॒वती॑रुरु॒ष्याः । ताभि॑र्नः सूनो सहसो॒ नि पा॑हि॒ स्मत्सू॒रीञ्ज॑रि॒तॄञ्जा॑तवेदः ॥
याः । वा॒ । ते॒ । सन्ति॑ । दा॒शुषे॑ । अधृ॑ष्टाः । गिरः॑ । वा॒ । याभिः॑ । नृ॒ऽवतीः॑ । उ॒रु॒ष्याः । ताभिः॑ । नः॒ । सू॒नो॒ इति॑ । स॒ह॒सः॒ । नि । पा॒हि॒ । स्मत् । सू॒रीन् । ज॒रि॒तॄन् । जा॒त॒ऽवे॒दः॒ ॥
सहसः सूनो हे बलस्य पुत्र जातवेदः अग्ने दाशुषे दाशुषः ते तव याः वा याश्च ज्वालाः सन्ति । अधृष्टाः रक्षोभिः अप्रधृषिताः गिरो वा गिरश्च सन्ति । याभिः गीर्भिः नृवतीः पुत्रवतीः प्रजाः उरुष्याः रक्षेः । ताभिः उभयीभिः नः अस्मान् । स्मत् इति प्रशस्तवचनः । प्रशस्तान् सूरीन् हविषां प्रेरकान् जरितॄन् स्तोतॄंश्च नि पाहि नितरां रक्ष ॥
“Son of strength, Jātavedas, with those unobstructed (splendours) which belong to you, a munificentdonor, and with those praises wherewiḥ you protect people with their posterity, do you protect us yourworshippers and praisers.”
Thine are resistless songs for him who offers, and hero-giving hymns wherewith thou savest;
With these, O Son of Strength, O Jatavedas, guard us, preserve these princes and the singers.
Your unassailable (strongholds)—either those which are for your servant or those by which you will make a wide path for our
manly songs—
by these, son of strength, protect us altogether, both patrons and singers, o Jātavedas.
Mit unbesiegten Hülfen, die dem Frommen du schaffst, durch die du schirmst der Männer Lieder, Mit denen schütz uns, o du Sohn der Stärke, o Wesenkenner, Opferherrn und Sänger.
Die unbezwingbaren Burgen, die du für den Opfernden hast, oder mit denen du die mannhaften Lobreden schützen kannst, mit denen schirme, du Sohn der Kraft, in gleicher Weise unsere freigebigen Patrone und uns Sänger, o Jatavedas!
(Те) неодолимые (крепости), которые у тебя есть для почитающего (тебя)
Или которыми ты можешь охранить мужественные хвалебные песни,
Защити нас ими, о сын силы,
Как (наших) покровителей, так и певцов!
निर्यत्पू॒तेव॒ स्वधि॑ति॒: शुचि॒र्गात्स्वया॑ कृ॒पा त॒न्वा॒३॒॑ रोच॑मानः । आ यो मा॒त्रोरु॒शेन्यो॒ जनि॑ष्ट देव॒यज्या॑य सु॒क्रतु॑: पाव॒कः ॥
निः । यत् । पू॒ताऽइ॑व । स्वऽधि॑तिः । शुचिः॑ । गात् । स्वया॑ । कृ॒पा । त॒न्वा॑ । रोच॑मानः । आ । यः । मा॒त्रोः । उ॒शेन्यः॑ । जनि॑ष्ट । दे॒व॒ऽयज्या॑य । सु॒ऽक्रतुः॑ । पा॒व॒कः ॥
यत् यदा शुचिः अग्निः स्वया स्वकीयया तन्वा ततया कृपा कृपया दीप्त्या रोचमानः पूतेव स्वधितिः तीक्ष्णीकृता स्वधितिरिव निः गात् काष्ठान्निर्गच्छति तदानीं देवयज्याय भवति । तदेव विशदयति । यः अग्निः उशेन्यः कमनीयः सुक्रतुः सुकर्मा पावकः शोधकश्च मात्रोः अरण्योः आ जनिष्ट आजायत स देवयज्याय भवतीति ॥
“When the bright Agni, radiant with his own diffusive lustre, issues (from the touchwood) like asharpened axe; and he who is desirable, the doer of great deeds, the purifier, is born of his two parents; (heappears) for the worship of the gods.”
When forth he cometh, like an axe new-sharpened, pure in his form, resplendent in his body,
Sprung, sought with eager longing, from his Parents, for the Gods' worship, Sage and Purifier:
When, gleaming like a (heat-)purified axe, he has come out, glowing in his own form, in his own body—
who, eagerly sought, has been born in his two mothers [=the friction sticks], the pure one strongly resolved to sacrifice to the gods—
Wenn leuchtend er wie eine blanke Axt geht, durch eigne Schönheit an sich selbst erstrahlend, Er, der erwünscht den Aeltern ward geboren, der flammende, zur Gottverehrung tüchtig.
Wenn er hell und blank wie eine Axt zum Vorschein kommt in eigener Schönheit am Leibe erstrahlend, der als Liebling seiner Eltern geboren ward, mit rechtem Verständnis für das Götteropfer, rein;
Когда он появляется, чистый, как сверкающий топор,
(Всем) своим телом сияя красотой,
(Тот,) кто родился желанным для (своих) родителей,
Очень умелый в почитании богов, светлый...
ए॒ता नो॑ अग्ने॒ सौभ॑गा दिदी॒ह्यपि॒ क्रतुं॑ सु॒चेत॑सं वतेम । विश्वा॑ स्तो॒तृभ्यो॑ गृण॒ते च॑ सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः ॥
ए॒ता । नः॒ । अ॒ग्ने॒ । सौभ॑गा । दि॒दी॒हि॒ । अपि॑ । क्रतु॑म् । सु॒ऽचेत॑सम् । व॒ते॒म॒ । विश्वा॑ । स्तो॒तृऽभ्यः॑ । गृ॒ण॒ते । च॒ । स॒न्तु॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्तिऽभिः॑ । सदा॑ । नः॒ ॥
हे अग्ने एता एतानि परिदृश्यमानानि सौभगा सौभगानि शोभनानि धनानि नः अस्मभ्यं दिदीहि दीपय देहि वा । अपि अपि च क्रतुं कर्म यज्ञानां कर्तारं वा सुचेतसं शोभनप्रज्ञानयुक्तं सुप्रज्ञानं पुत्रं वा वतेम संभजेमहि ॥ वनतेः संभजनार्थस्य वर्णान्तरागमे सति रूपम् ॥ विश्वा विश्वानि धनानि स्तोतृभ्यः उद्गातृभ्यः गृणते शंसते च सन्तु । यूयं त्वत्परिवाराश्च सर्वे यूयं नः अस्मान् स्वस्तिभिः क्षेमैः सदा सर्वदा पात रक्षत ॥ ॥ ४ ॥
“Illumine for us, Agni, these auspicious (riches); may we possess (a son) intelligent, the celebrator ofsacred rites; may all (good things) be your praisers, and to him who eulogizes (you); and do you ever cherish uswith blessings.”
Shine this felicity on us, O Agni: may we attain to perfect understanding.
All happiness be theirs who sing and praise thee. Ye Gods, preserve us evermore with blessings.
Shine on us these things that bring good fortune, Agni. We would acquire a resolve based on good perception.
Let all these things be for the praise singers and the chanter. – Do you protect us always with your blessings.
Dies schöne Glück, o Agni, strahle her uns; lass uns erlangen weisheitsvolle Einsicht; Dies alles sei den Sängern und dem Dichter. Ihr Götter, schützt uns stets mit eurem Segen.
So bring uns mit deinem Lichte dieses Glück, o Agni: Wir möchten einen verständigen Entschluß fassen. Alles Glück soll den Sängern und dem Lobredner werden. - Behütet ihr uns immerdar mit eurem Segen!
Воссвети нам, о Агни, эти блага!
Мы хотим раздуть проникновенную силу духа!
Да будут все (блага) певцам и восхвалителю!
Защищайте вы нас всегда (своими) милостями!