Sukta 7.37
ऋषिवसिष्ठः
देवताविश्वेदेवाः
मन्त्र8
छन्दत्रिष्टुप्
आ वो॒ वाहि॑ष्ठो वहतु स्त॒वध्यै॒ रथो॑ वाजा ऋभुक्षणो॒ अमृ॑क्तः । अ॒भि त्रि॑पृ॒ष्ठैः सव॑नेषु॒ सोमै॒र्मदे॑ सुशिप्रा म॒हभि॑: पृणध्वम् ॥
आ । वः॒ । वाहि॑ष्ठः । व॒ह॒तु॒ । स्त॒वध्यै॑ । रथः॑ । वा॒जाः॒ । ऋ॒भु॒क्ष॒णः॒ । अमृ॑क्तः । अ॒भि । त्रि॑ऽपृ॒ष्ठैः । सव॑नेषु । सोमैः॑ । मदे॑ । सु॒ऽशि॒प्राः॒ । म॒हऽभिः॑ । पृ॒ण॒ध्व॒म् ॥
अनेन द्वृचेन ऋभवः स्तूयन्ते। ऋभुक्षणः विस्तीर्णस्य तेजसो निवासभूता हे वाजाः ऋभवः वाहिष्ठः वोढ़ृतमः स्तवध्यै स्तोतुमर्हः अमृक्तः केनाप्यहिंसितो युष्मदीयः रथः वः युष्मान् आ वहतु आ समन्तादस्मदीयं यज्ञं प्रापयतु । हे सुशिप्राः शोभनहनवः यूयं तेन रथेनागत्य सवनेषु अस्मदीययज्ञेषु मदे मदनिमित्ते त्रिपृष्ठैः क्षीरदधिसक्तुमिश्रैः महभिः महद्भिः सोमैः अभि पृणध्वं युष्मदीयं जठरमभिपूरयत । स रथो युष्मानावहत्विति पूर्वेणान्वयः ॥
“Vājas, possessors of energy, let your capacious, commendable, and unobstructed chariot bring you(hither); be satiated, handsome-chinned, with the copious triply-combined libation (poured out) for yourexhilaration at our sacrifices.”
LET your best-bearing car that must be lauded, ne'er injured, bring you Vajas and Rbhuksans.
Fill you, fair-helmeted! with mighty Soma, thrice-mixed, at our libations to delight you.
Let the chariot, the best conveyor, convey you here to be praised, o Vājas, R̥bhukṣans—(a chariot) indestructible.
Fill yourselves to exhilaration with great triple-backed soma drinks at the pressings, you lovely-lipped ones.
Der bestens fährt, der unversehrte Wagen, fahr her zum Preis euch, Vadscha's und Ribhukschan's; Dreifach gemischte schöne Säfte trinket mit vollem Mund zum Rausch bei den Gelagen.
Euch soll der bestfahrende Wagen herfahren zum Preise, ihr Vaja´s, ihr Ribhuksan´s der unbeschädigte. Füllet euch bei den Trankopfern mit dem dreirückigen Soma bei dem Rauschgelage mächtig an, ihr Schönlippigen!
Пусть привезет вас колесница, лучше всех везущая,
Невредимая, о Ваджи, о Рибхукшаны, для восхваления!
Наполняйте себя на выжиманиях трехспинными соками сомы.
Мощными при опьянении, о прекрасногубые!
यू॒यं ह॒ रत्नं॑ म॒घव॑त्सु धत्थ स्व॒र्दृश॑ ऋभुक्षणो॒ अमृ॑क्तम् । सं य॒ज्ञेषु॑ स्वधावन्तः पिबध्वं॒ वि नो॒ राधां॑सि म॒तिभि॑र्दयध्वम् ॥
यू॒यम् । ह॒ । रत्न॑म् । म॒घव॑त्ऽसु । ध॒त्थ॒ । स्वः॒ऽदृशः॑ । ऋ॒भु॒क्ष॒णः॒ । अमृ॑क्तम् । सम् । य॒ज्ञेषु॑ । स्व॒धा॒ऽव॒न्तः॒ । पि॒ब॒ध्व॒म् । वि । नः॒ । राधां॑सि । म॒तिऽभिः॑ । द॒य॒ध्व॒म् ॥
हे ऋभुक्षणः हे ऋभवः स्वर्दृशः स्वर्गं पश्यन्तः यूयं ह यूयमेव मघवत्सु हविर्लक्षणान्नवत्स्वस्मासु निमित्तेषु अमृक्तम् अहिंसितम्। चोरादिभिर्नापहृतमित्यर्थः । रत्नं रमणीयं धत्थ धारयथ। तदनन्तरं स्वधावन्तः बलवन्तस्ते यूयं यज्ञेषु अस्मदीययज्ञेषु सं पिबध्वं सम्यक् सोमं पिबत । अपि च यूयं मतिभिः धनहेतुभिः नः अस्मभ्यं राधांसि धनानि वि दयध्वं विशेषेण दत्त ॥
“For you, Ṛbhukṣins, beholders of heaven, preserve unmolested the precious (treasure) for us who areaffluent (in sacrificial offerings); do you who are possessed of strengh, drink fully at (our) solemnities, and with(favourable) minds bestow upon us riches.”
Ye who behold the light of heaven, Rbhuksans, give our rich patrons unmolested riches.
Drink, heavenly-natured. at our sacrifices, and give us bounties for the hymns we sing you.
You confer a treasure on the bounteous (patrons), you R̥bhukṣans of sunlike sight—(a treasure) indestructible.
Drink together at the sacrifices, autonomous ones. Apportion rewards to us in accordance with our thoughts.
᳓
Ihr gebt den Mächt'gen unversehrte Schätze, die Himmelslicht ihr schaut, o Ribhuherrscher; Trinkt recht nach Lust euch voll bei unsern Opfern, vertheilt an uns nach eurer Güte Schätze.
Ihr bringet unseren Gönnern das Kleinod ungeschmälert, ihr Ribhuksan´s mit dem Sonnenauge. Trinket zusammen, ihr Eigenmächtigen, bei den Opfern; teilet uns den Liedern entsprechend Belohnungen aus!
Это вы даете сокровище щедрым покровителям,
Невредимое, о Рибхукшаны, видящие солнце.
Пейте вместе на жертвоприношениях, о самовластные!
Распределяйте дары по нашим молитвам!
उ॒वोचि॑थ॒ हि म॑घवन्दे॒ष्णं म॒हो अर्भ॑स्य॒ वसु॑नो विभा॒गे । उ॒भा ते॑ पू॒र्णा वसु॑ना॒ गभ॑स्ती॒ न सू॒नृता॒ नि य॑मते वस॒व्या॑ ॥
उ॒वोचि॑थ । हि । म॒घ॒ऽव॒न् । दे॒ष्णम् । म॒हः । अर्भ॑स्य । वसु॑नः । वि॒ऽभा॒गे । उ॒भा । ते॒ । पू॒र्णा । वसु॑ना । गभ॑स्ती॒ इति॑ । न । सू॒नृता॑ । नि । य॒म॒ते॒ । व॒स॒व्या॑ ॥
‘ उवोचिथ ' इत्याद्याः पञ्चर्च इन्द्रदेवताकाः। हे मघवन् धनवन्निन्द्र त्वं महः महतः अर्भस्य अल्पस्य च वसुनः धनस्य विभागे परिचरणानुकूले दाननिमित्ते देष्णं धनम् उवोचिथ हि सेवसे खलु। उचतिः सेवाकर्मा। तथा ते त्वदीयौ उभा उभौ गभस्ती बाहू वसुना धनेन पूर्णा संपूर्णौ भवतः । ते त्वदीया सूनृता वाक् वसव्या वसूनि धनानि न नि यमते न नियच्छति । यद्वा । वसव्या वसुषु धनेषु साधुः सूनृता वाक् धनेन संपूर्णौ त्वदीयौ बाहू न नियच्छति । नाल्पं प्रदापयतीत्यर्थः ॥ ।
“You, Maghavan, have determined what is to be given in the apportionment of much or of little wealth,for both your hands are full of treasure, and your sincere (promises) of riches do not restrain them.”
For thou, O Bounteous One, art used to giving, at parting treasure whether small or ample.
Filled full are both thine arms with great possessions: thy goodness keeps thee not from granting riches.
Because you, bounteous one, are accustomed to giving at the distribution of goods great and small,
both your fists are filled with goods. No (one) will hold back your
liberalities, your masses of goods.
Denn du, o Mächt'ger, findest Lust am Geben bei grossen und bei kleinen Guts Vertheilung; Mit Gut gefüllt sind deine beiden Arme, nicht hält zurück dein hoher Sinn die Schätze.
Denn du bist, o Gabenreicher, das Schenken gewohnt, bei dem Verteilen von großem und kleinem Gut. Deine beiden Hände sind voll von Gut. Deine Großmut hält die Schätze nicht zurück.
Ведь ты, о щедрый, любишь дарить
При раздаче добра, большого (и) малого.
Обе руки твои полны добра.
Великодушие не удерживает обилия благ.
त्वमि॑न्द्र॒ स्वय॑शा ऋभु॒क्षा वाजो॒ न सा॒धुरस्त॑मे॒ष्यृक्वा॑ । व॒यं नु ते॑ दा॒श्वांस॑: स्याम॒ ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ हरिवो॒ वसि॑ष्ठाः ॥
त्वम् । इ॒न्द्र॒ । स्वऽय॑शाः । ऋ॒भु॒क्षाः । वाजः॑ । न । सा॒धुः । अस्त॑म् । ए॒षि॒ । ऋक्वा॑ । व॒यम् । नु । ते॒ । दा॒श्वांसः॑ । स्या॒म॒ । ब्रह्म॑ । कृ॒ण्वन्तः॑ । ह॒रि॒ऽवः॒ । वसि॑ष्ठाः ॥
हे इन्द्र स्वयशाः असाधारणकीर्तिः ऋभुक्षाः ऋभुनिवासकः ऋभूणामीश्वरो वा त्वं साधुः साधकः वाजः न अन्नमिव ऋक्वा ऋक्वणः स्तोतुर्मम अस्तं गृहम् एषि प्राप्नुहि । नु अद्य वसिष्ठाः एतत्संज्ञका ऋषयः वयं हे हरिवः स्वकीयाश्वोपेतेन्द्र ते त्वदर्थं दाश्वांसः हविर्लक्षणान्नं दत्तवन्तः ब्रह्म स्तोत्रं कृण्वन्तः कुर्वन्तः सन्तः स्याम भवेम ।
“Do you, Indra, who are Ṛbhukṣin, and of especial renown, who, like food, are the fulfiller (of wants),come to the dwelling of the worshipper; lord of bay horses, may we, Vasiṣṭhas, be today the donors (of theofferings) to yo, the celebrators of your praise.”
Indra, high-famed, as Vaja and Rbhuksans, thou goest working, singing to the dwelling.
Lord of Bay Steeds, this day may we Vasisthas offer our prayers to thee and bring oblations.
You, Indra, are the self-glorious R̥bhukṣan. Like a prize reaching its goal, you go home accompanied by verses.
May we Vasiṣṭhas now be your pious servers, you of the fallow bays, as we prepare the sacred formulation.
Du Indra bist selbstherrlicher Ribhukschan, wie Vadscha gehst du jubelnd stracks zur Heimat; Wir, die Vasischtas, seien dein, dir dienend, Gebet verrichtend, Herr der goldnen Rosse.
Du, Indra, bist der selbstherrliche Ribhuksan, der Senior; wie der gute Vaja die gute Beute kehrst du heim von Lobliedern begleitet. Wir möchten deine Spender sein, eine Erbauung bereitend, wir Vasistha´s, o Falbenlenker.
Ты, о Индра, – Рибхукшан, обладающий собственным блеском.
Как добрый Ваджа ты возвращаешься домой, сопровождаемый гимнами.
Мы, Васиштхи, хотим тут быть твоими почитателями,
Творящими молитву, о повелитель буланых коней!
सनि॑तासि प्र॒वतो॑ दा॒शुषे॑ चि॒द्याभि॒र्विवे॑षो हर्यश्व धी॒भिः । व॒व॒न्मा नु ते॒ युज्या॑भिरू॒ती क॒दा न॑ इन्द्र रा॒य आ द॑शस्येः ॥
सनि॑ता । अ॒सि॒ । प्र॒ऽवतः॑ । दा॒शुषे॑ । चि॒त् । याभिः॑ । विवे॑षः । ह॒रि॒ऽअ॒श्व॒ । धी॒भिः । व॒व॒न्म । नु । ते॒ । युज्या॑भिः । ऊ॒ती । क॒दा । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । रा॒यः । आ । द॒श॒स्येः॒ ॥
हे हर्यश्व हरिनामकाश्वेन्द्र त्वं याभिः धीभिः अस्मदीयाभिः स्तुतिभिः विवेषः व्याप्नोषि स त्वं दाशुषे चित् हविर्दत्तवते यजमानायापि प्रवतः प्रवणस्य धनस्य सनिता असि दाता भवसि । अपि च हे इन्द्र त्वं नः अस्मभ्यं कदा कस्मिन् काले रायः धनानि आ दशस्येः प्रयच्छेः । नु अद्य ते तव युज्याभिः योग्याभिः ऊती उतिभी रक्षाभिः ववन्म त्वां संभजेम ॥ ॥ ३ ॥
“Lord of bay horses, you are the giver of descending (wealth) to the donor (of the oblation), by whosesacred rites you are magnified; when may you bestow upon us riches; when may we be secure by yourappropriate protections.”
Thou winnest swift advancement for thy servant, through hymns, Lord of Bay Steeds, which thou hast favoured.
For thee with friendly succour have we battled, and when, O Indra, wilt thou grant us riches?
You regularly gain the (river-)courses just for your pious server, along which you will accomplish your work in accord with your visions, you of the fallow bays.
We have now won by your help allied (to us). When, Indra, would you show the favor of your wealth to us?
Du Füchselenker, schenkest raschen Fortgang dem Frommen, wenn du seinen Bitten hold bist; Wir dienten dir mit trefflichen Genüssen; wann wirst du, Indra, Güter uns verehren?
Du gewinnst selbst dem freigebigen den Vorsprung ab nach den Absichten, mit denen du etwas unternimmst, o Falbenfahrer. Wir haben durch deine vereinten Hilfen schon früher Gewinn gehabt. Wann wirst du, Indra, von deinem Reichtum etwas ablassen?
А для почитателя ты добытчик легкого пути,
За (те) молитвы, силой которых ты действуешь, о хозяин буланых коней.
Мы уже (немало) получили благодаря твоим поддержкам (,нам) предназначенным.
Когда же, о Индра, ты пожалуешь нам из (твоего) богатства?
वा॒सय॑सीव वे॒धस॒स्त्वं न॑: क॒दा न॑ इन्द्र॒ वच॑सो बुबोधः । अस्तं॑ ता॒त्या धि॒या र॒यिं सु॒वीरं॑ पृ॒क्षो नो॒ अर्वा॒ न्यु॑हीत वा॒जी ॥
वा॒सय॑सिऽइव । वे॒धसः॑ । त्वम् । नः॒ । क॒दा । नः॒ । इ॒न्द्र॒ । वच॑सः । बु॒बो॒धः॒ । अस्त॑म् । ता॒त्या । धि॒या । र॒यिम् । सु॒ऽवीर॑म् । पृ॒क्षः । नः॒ । अर्वा॑ । नि । उ॒ही॒त॒ । वा॒जी ॥
हे इन्द्र त्वं कदा कस्मिन् काले नः अस्मदीयं वचसः वचोरूपं स्तोत्रं बुबोधः अवगच्छेः। तथा स त्वं वेधसः स्तोतॄनस्मान् वासयसीव। इवेदानीमर्थे । इदानीं स्वकीये स्थानेऽवस्थापयसि । किंच वाजी बलवान् अर्वा वेगवांस्त्वदीयोऽश्वः । तात्या। तनोतेरिदं रूपम्। संततया धिया अस्मत्प्रेरितया स्तुत्या हेतुभूतया सुवीरं शोभनपुत्रोपेतं रयिं त्वदीयं धनं पृक्षः अन्नं च नः अस्मदीयम् अस्तं गृहं नि उहीत निवहेत् ॥
“When, Indra, will you appreciate our praise; at present you establish us (your) adorers in our dwelling;let your swift horse, (influenced) by our protracted solemnity, convey to our abode riches, male offspring, andfood.”
To us thy priests a home, as 'twere, thou givest: when, Indra wilt thou recognize our praises?
May thy strong Steed, through our ancestral worship, bring food and wealth with heroes to our dwelling.
You seem to be causing us, your ritual adepts, to bide our time. When will you take notice of our speech, Indra?
In accord with a papa’s vision the fortifying prizewinning steed should carry home to us wealth rich in heroes.
Du scheinest uns Verehrer hinzuhalten; wann wirst auf unser Wort du achten, Indra? Er fahr uns her mit väterlicher Sorge mannreiches Gut, wie schnelles Ross die Nahrung.
Du lässest unsere Meister gleichsam länger warten. Wann wirst du, Indra, auf unsere Rede achten? Durch die väterliche Dichtung soll uns ein starkes, gewinnbringendes Roß einen Schatz an guten Söhnen nach Hause fahren.
Ты будто задерживаешь нас, преданных (тебе).
Когда, о Индра, заметишь ты нашу речь?
Пусть благодаря силе поэтического дара, унаследованного от отца, скакун,
Завоевывающий награду, привезет нам домой богатство, прекрасных сыновей, силы наполнения!
अ॒भि यं दे॒वी निॠ॑तिश्चि॒दीशे॒ नक्ष॑न्त॒ इन्द्रं॑ श॒रद॑: सु॒पृक्ष॑: । उप॑ त्रिब॒न्धुर्ज॒रद॑ष्टिमे॒त्यस्व॑वेशं॒ यं कृ॒णव॑न्त॒ मर्ता॑: ॥
अ॒भि । यम् । दे॒वी । निःऽऋ॑तिः । चि॒त् । ईशे॑ । नक्ष॑न्ते । इन्द्र॑म् । श॒रदः॑ । सु॒ऽपृक्षः॑ । उप॑ । त्रि॒ऽब॒न्धुः॒ । ज॒रत्ऽअ॑ष्टिम् । ए॒ति॒ । अस्व॑वेशम् । यम् । कृ॒णव॑न्त । मर्ताः॑ ॥
देवी द्योतमाना निर्ऋतिश्चित् भूमिरपि ईशे ॥ कृत्यार्थे केन्प्रत्ययः ॥ ईशितव्या स्वभूता सती यम् इन्द्रम् अभि नक्षते व्याप्नोति । सुपृक्षः शोभनान्नैरुपेताः शरदः संवत्सराश्च यमिन्द्रं नक्षन्ते व्याप्नुवन्ति । मर्ताः मरणधर्माणः स्तोतारो वयं यम् इन्द्रम् अस्ववेशं स्वकीये स्थानेऽनुपविशन्तं कृणवन्त कुर्वन्ति । त्रिबन्धुः त्रयाणां लोकानां बन्धको विधारकः स इन्द्रः जरदष्टिं जरज्जीर्णमष्टिरशनं यस्य बलस्य हेतुभूतं तद्बलम् उप एति उपगच्छति ॥
“Indra, the upholder of the three regions, whom the divine Nirṛti acknowledges as ruler, whom abundantyears pass over, whom mortals detain from his own abode, approaches to (recruit) his decaying strength.”
Though Nirrti the Goddess reigneth round him, Autumns with food in plenty come to Indra.
With three close Friends to length of days he cometh, he whom men let not rest at home in quiet.
Even (a man) toward whom the goddess Disorder extends her
dominion—(because) the autumns rich in fortifying nourishment
reach Indra,
that man of triple kin-bonds draws near to him [=Indra, who is] one who reaches old age—(even a man) whom (other) mortals would render
bereft of his own clansmen.
Auch wen die Göttin Nirriti beherrscht schon, erreicht, dreifach verwandt, o Indra, dennoch Willkommne Herbste und ein hohes Alter, wenn auch die Menschen heimatlos ihn machten.
Obwohl die Göttin Nirriti rings um ihn Macht hat, so kommen zu Indra die Herbste mit ihren guten Lebenskräften. An den langlebigen Indra wendet sich Tribandhu, den die Sterblichen des eigenen Anhangs beraubt haben.
Над кем имеет власть сама богиня Гибель,
К (этому) Индре (тем не менее) приближаются осени, полные питательной силы.
Связанный троякими узлами (человек) подходит к нему, достигшему старости,
(Он,) кого смертные сделали лишенным своего окружения.
आ नो॒ राधां॑सि सवित स्त॒वध्या॒ आ रायो॑ यन्तु॒ पर्व॑तस्य रा॒तौ । सदा॑ नो दि॒व्यः पा॒युः सि॑षक्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः ॥
आ । नः॒ । राधां॑सि । स॒वि॒त॒रिति॑ । स्त॒वध्यै॑ । आ । रायः॑ । य॒न्तु॒ । पर्व॑तस्य । रा॒तौ । सदा॑ । नः॒ । दि॒व्यः । पा॒युः । सि॒स॒क्तु॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्तिऽभिः॑ । सदा॑ । नः॒ ॥
हे सवितः सर्वस्य प्रेरक देव त्वत्सकाशात् स्तवध्यै स्तोतुं योग्यानि राधांसि धनानि । नः अस्मान् आ यन्तु आगच्छन्तु । पर्वतस्य । पर्वत इति कश्चिदिन्द्रस्य सखा । एतत्संज्ञकस्य देवस्य रातौ दाने सति रायः धनान्यस्मान् आ यन्तु। पायुः सर्वस्य पालकः दिव्यः दिवि भवः स इन्द्रः सदा सर्वदा नः अस्मान् सिषक्तु रक्षकत्वेन सेवताम् । अस्मिन् सूक्ते ये प्रतिपादिता देवास्ते सर्वे यूयं नः अस्मान् स्वस्तिभिः कल्याणैः सदा पात पालयत ॥ ॥ ४ ॥
“May riches worthy of laudation come, Savitā, to us; riches that are in the bestow of Parvata; may theheavenly protector (of all) preserve us; and, do you (Universal gods), ever cherish us with blessings.”
Promise us gifts, O Savitar: may riches come unto us in Parvata's full bounty.
May the Celestial Guardian still attend us. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.
Let rewards come here to us to be praised, o Savitar; let the riches of the mountain come here at (the time for) giving.
Always let the heavenly protector accompany us. – Do you protect us always with your blessings.
Lass zu uns kommen, Savitar, Geschenke und Gut zum Preise bei des Berges Gabe; Stets sei uns hold der himmlische Beschützer; ihr Götter, schützt uns stets mit eurem Segen.
Zu uns sollen die Gaben kommen, o Savitri, zum Preise, die Reichtümer des Berges bei der Spendung! Immer soll uns der himmlische Beschützer geleiten!-Behütet ihr uns immerdar mit eurem Segen!
(Пусть) при(дут) к нам, Савитар, дары – чтобы (мы) восхваляли,
Пусть придут богатства горы в виде дара!
Пусть всегда сопровождает нас небесный защитник!
Защищайте вы нас своими милостями!