Sukta 7.45
ऋषिवसिष्ठः
देवतासविता
मन्त्र4
छन्दत्रिष्टुप्
आ दे॒वो या॑तु सवि॒ता सु॒रत्नो॑ऽन्तरिक्ष॒प्रा वह॑मानो॒ अश्वै॑: । हस्ते॒ दधा॑नो॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ निवे॒शय॑ञ्च प्रसु॒वञ्च॒ भूम॑ ॥
आ । दे॒वः । या॒तु॒ । स॒वि॒ता । सु॒ऽरत्नः॑ । अ॒न्त॒रि॒क्ष॒ऽप्राः । वह॑मानः । अश्वैः॑ । हस्ते॑ । दधा॑नः । नर्या॑ । पु॒रूणि॑ । नि॒ऽवे॒शय॑न् । च॒ । प्र॒ऽसु॒वन् । च॒ । भूम॑ ॥
सुरत्नः शोभनरत्नोपेतः अन्तरिक्षप्राः स्वकीयेन तेजसान्तरिक्षस्य पूरयिता अश्वैः स्वकीयैर्वाहैः वहमानः उह्यमानः सविता सर्वस्य प्रेरकः देवः आ यातु आगच्छतु । कीदृशः। नर्या नर्याणि मनुष्यहितानि पुरूणि बहूनि धनानि हस्ते पाणौ दधानः दातुं धारयन् भूम भूतानि निवेशयंश्च रात्रिषु स्वे स्थाने स्थापयंश्च प्रसुवंश्च अहःसु प्रेरयंश्च । एवंभूतः सविता देव आ यातु ॥
“Borne by his steeds, may the divine Savitā, who is possessed of precious treasure, and filling thefirmament (with radiance), come hither, holding in his hands many things good for man, and (both) tranquilizingand animating living beings.”
MAY the God Savitar, rich in goodly treasures, filling the region, borne by steeds, come hither,
In his hand holding much that makes men happy, lulling to slumber and arousing creatures.
Let god Savitar drive here, possessed of good treasure, filling the
midspace, journeying with his horses,
holding many things meant for men in his hand, bringing the world to rest and impelling it forth.
᳓
Gott Savitar, der güterreiche, komme, die Luft durchdringend, mit den Rossen fahrend, Viel Männerthaten in die Hände nehmend, die Wesen weckend und zur Ruhe legend.
Gott Savitri soll kommen mit schönem Kleinod, den Luftraum erfüllend, mit Rossen fahrend, in der Hand die vielen für die Männer bestimmten Gaben haltend, die Welt zur Ruhe bringend und erweckend.
Пусть приедет бог Савитар с прекрасным сокровищем,
Заполняющий воздушное пространство, ездящий на конях,
Держащий в руках много (даров) для мужей,
Успокаивающий мир и побуждающий (его).
उद॑स्य बा॒हू शि॑थि॒रा बृ॒हन्ता॑ हिर॒ण्यया॑ दि॒वो अन्ताँ॑ अनष्टाम् । नू॒नं सो अ॑स्य महि॒मा प॑निष्ट॒ सूर॑श्चिदस्मा॒ अनु॑ दादप॒स्याम् ॥
उत् । अ॒स्य॒ । बा॒हू इति॑ । शि॒थि॒रा । बृ॒हन्ता॑ । हि॒र॒ण्यया॑ । दि॒वः । अन्ता॑न् । अ॒न॒ष्टा॒म् । नू॒नम् । सः । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मा । प॒नि॒ष्ट॒ । सूरः॑ । चि॒त् । अ॒स्मै॒ । अनु॑ । दा॒त् । अ॒प॒स्याम् ॥
शिथिरा शिथिलौ दानार्थं प्रसारितौ बृहन्ता बृहन्तौ महान्तौ हिरण्यया हिरण्ययौ सुवर्णमयौ अस्य सवितुः संबन्धिनौ बाहू हस्तौ दिवः अन्तरिक्षस्य अन्तान् पर्यन्तान् उत् अनष्टाम् ऊर्ध्वौ सन्तौ व्याप्नुवताम् । नूनम् अद्य अस्य ईदृग्भूतस्य सवितुः सः तादृशः महिमा महत्त्वं पनिष्ट अस्माभिः स्तूयते । सूरश्चित् सूर्योऽपि अस्मै सवित्रे अपस्यां कर्मेच्छाम् अनु दात् अनुददातु ॥
“May the outspread, vast, and golden arms of Savitā extend to the ends of the sky; verily his greatnessis glorified (by us); may the sun impart energy unto him.”
Golden, sublime, and easy in their motion, his arms extend unto the bounds of heaven.
Now shall that mightiness of his he lauded: even Surya yields to him in active vigour.
His two golden arms, pliant and lofty, have reached up to the ends of heaven. Now this greatness of his has been marveled at. Even the sun has ceded to him his task.
Zum Himmelsende reichten seine Arme, die goldenen, die schlanken, die erhabnen; Nun wird bewundert diese seine Grösse; an Thatkraft steht ihm nach sogar die Sonne.
Seine gelockerten großen goldenen Arme haben sich bis zu den Grenzen des Himmels erstreckt. Jetzt sei diese seine Größe gepriesen; auch die Sonne ordnet ihre Tätigkeit ihm unter.
Его руки, мягкие, большие, золотые
Простерлись ввысь до краев неба.
Пусть сейчас это его величие вызовет восхищение!
Даже солнце уступает ему (свою) работу.
स घा॑ नो दे॒वः स॑वि॒ता स॒हावा सा॑विष॒द्वसु॑पति॒र्वसू॑नि । वि॒श्रय॑माणो अ॒मति॑मुरू॒चीं म॑र्त॒भोज॑न॒मध॑ रासते नः ॥
सः । घ॒ । नः॒ । दे॒वः । स॒वि॒ता । स॒हऽवा॑ । आ । सा॒वि॒ष॒त् । वसु॑ऽपतिः । वसू॑नि । वि॒ऽश्रय॑माणः । अ॒मति॑म् । उ॒रू॒चीम् । म॒र्त॒ऽभोज॑नम् । अध॑ । रा॒स॒ते॒ । नः॒ ॥
सहावा । तेजोऽन्तराण्यभिभावुकं तेजो यस्य सः । वसुपतिः धनानां पालकः सः सविता देवः नः अस्मभ्यं वसूनि धनानि आ साविषत् आ समन्तात् प्रेरयति । घ इति पूरणः । स सविता देवः उरूचीं विस्तीर्णगमनाम् अमतिं रूपम् । दीप्तिमित्यर्थः। विश्रयमाणः निषेवमाणः सन् आध अधुना नः अस्मभ्यं मर्तभोजनं मनुष्याणां भोगयोग्यं धनं रासते ददातु ॥
“May the divine Savitā, who is endowed with energy, the lord of treasure, bestow treasures upon usconcentrating infinite lustre; may he bestow upon us wealh, the source of the enjoyment of mortals.”
May this God Savitar, the Strong and Mighty, the Lord of precious wealth, vouchsafe us treasures.
May he, advancing his far-spreading lustre, bestow on us the food that feedeth mortals.
The overpowering god Savitar will impel good things here as the lord of goods.
Spreading wide his broad emblem, he will then grant to us the
sustenance for mortals.
Es schaffe nun Gott Savitar, der starke, uns Schätze her, der reiche Herr der Schätze, Der rings verbreitet seinen weiten Schimmer; er schenket jetzt uns was die Menschen nähret.
Dieser mächtige Gott Savitri, der Güterherr, möge uns Güter anweisen. Sein Bildnis weithin entfaltend möge er uns nun die Menschenzehrung gönnen.
В самом деле, пусть этот могущественный бог Савитар,
Повелитель благ, вызовет к жизни блага для нас!
Развертывая далеко (свой) образ.
Пусть он даст нам пищу, (подобающую) смертным!
इ॒मा गिर॑: सवि॒तारं॑ सुजि॒ह्वं पू॒र्णग॑भस्तिमीळते सुपा॒णिम् । चि॒त्रं वयो॑ बृ॒हद॒स्मे द॑धातु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः ॥
इ॒माः । गिरः॑ । स॒वि॒तार॑म् । सु॒ऽजि॒ह्वम् । पू॒र्णऽग॑भस्तिम् । ई॒ळ॒ते॒ । सु॒ऽपा॒णिम् । चि॒त्रम् । वयः॑ । बृ॒हत् । अ॒स्मे इति॑ । द॒धा॒तु॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्तिऽभिः॑ । सदा॑ । नः॒ ॥
इमाः ईदृग्भूताः गिरः । गृणन्ति स्तुवन्तीति गिरः स्तोत्र्यः प्रजाः । यद्वा । इमाः स्तुतिरूपा वाचः । सुजिह्वं शोभनजिह्वम् । शोभनवाचमित्यर्थः । पूर्णगभस्तिं संपूर्णधनहस्तं सवितारं देवम् ईळते स्तुवन्ति । स च सविता चित्रं चायनीयं बृहत् महत् वयः अन्नम् अस्मे अस्मासु दधातु । यद्वा अस्मे अस्मभ्यं प्रयच्छतु । हे सवितृप्रमुखा देवाः यूयं नः अस्मान् स्वस्तिभिः कल्याणैः सदा सर्वदा पात पालयत । ॥ १२ ॥
“These praises glorify the eloquent-tongued, dextrous-handed, whose hands are full (of wealth); may hebestow upon us manifold and abundant food; and do you, (gods), ever cherish us with blessings.”
These songs praise Savitar whose tongue is pleasant, praise him whose arms are full, whose hands are lovely.
High vital strength, and manifold, may he grant us. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.
These songs here reverently invoke Savitar of good tongue and good palms, whose fists are full.
Let him confer on us brilliant, lofty vigor. – Do you protect us always with your blessings.
Den Savitar mit schöner Zung' und Armen, gefüllten Händen, preisen diese Lieder; Er geb' uns grosses, mannichfaches Labsal; ihr Götter, schützt uns stets mit eurem Segen.
Diese Lobreden rufen den Gott Savitri mit der schönen Zunge und vollen Hand, mit der guten Hand an: Er soll uns ausgezeichnete hohe Kraft geben.-Behütet uns immerdar mit eurem Segen!
Эти хвалебные песни зовут Савитара
Сладкоязычного, с полной горстью, с прекрасной рукой.
Пусть он даст нам яркую высокую телесную силу!
Защитите вы нас всегда своими милостями.